Ciekawe miejsca w sieci

Biega� po ca�ym domu i szuka� komnaty, Gdzie mieszka�, dzieckiem b�dac, przed dziesi�ciu laty. Wchodzi, cofna� si�, toczy� zdumione zrenice Po scianach: w tej komnacie mieszkanie kobi�ce? Kt� by tu mieszka�? Stary stryj nie by� �onaty, A ciotka w Petersburgu mieszka�a przed laty. To nie by� ochmistrzyni pok�j! Fortepiano? Na niem noty i ksia�ki; wszystko porzucano Niedbale i bez�adnie; nieporzadek mi�y! Niestare by�y raczki, co je tak rzuci�y. Tu� i sukienka bia�a, swie�o z ko�ka zdj�ta Do ubrania, na krzes�a por�czu rozpi�ta. A na oknach donice z pachnacymi zio�ki, Geranium, lewkonija, astry i fijo�ki. Podr�ny stana� w jednym z okien - nowe dziwo: W sadzie, na brzegu niegdys zaros�ym pokrzywa, By� male�ki ogr�dek, scie�kami porzni�ty, Pe�en bukiet�w trawy angielskiej i mi�ty. Drewniany, drobny, w cyfr� powiazany p�otek Pan Tadeusz 7 Adam Mickiewicz Po�yska� si� wsta�kami jaskrawych stokrotek. Grzadki wida�, �e by�y swie�o polewane; Tu� sta�o wody pe�ne naczynie blaszane, Ale nigdzie nie wida� by�o ogrodniczki; Tylko co wysz�a; jeszcze ko�ysza si� drzwiczki swie�o tracone; blisko drzwi slad wida� n�ki Na piasku, bez trzewika by�a i po�czoszki; Na piasku drobnym, suchym, bia�ym na kszta�t sniegu, slad wyrazny, lecz lekki; odgadniesz, �e w biegu Chybkim by� zostawiony n�kami drobnemi Od kogos, co zaledwie dotyka� si� ziemi. Podr�ny d�ugo w oknie sta� patrzac, dumajac, Wonnymi powiewami kwiat�w oddychajac, Oblicze a� na krzaki fijo�kowe sk�oni�, Oczyma ciekawymi po dro�ynach goni� I znowu je na drobnych sladach zatrzymywa�, Mysla� o nich i, czyje by�y, odgadywa�. Przypadkiem oczy podni�s�, i tu� na parkanie Sta�a m�oda dziewczyna. - Bia�e jej ubranie Wysmuk�a posta� tylko a� do piersi kryje Na pamiatk�, �e w czasie wojny si� urodzi�), Dobrze, m�j Tadeuszu, �es si� dzis nagodzi� Do domu, w�asnie kiedy mamy panien wiele. Stryjaszek mysli wkr�tce sprawi� ci wesele; Jest z czego wybra�; u nas towarzystwo liczne Od kilku dni zbiera si� na sady graniczne Dla sko�czenia dawnego z panem Hrabia sporu; I pan Hrabia ma jutro sam zjecha� do dworu; Podkomorzy ju� zjecha� z �ona i z c�rkami. M�odzie� posz�a do lasu bawi� si� strzelbami, A starzy i kobiety �niwo ogladaja Pod lasem, i tam pewnie na m�odzie� czekaja. P�jdziemy, jesli zechcesz, i wkr�tce spotkamy Stryjaszka, Podkomorstwo i szanowne damy". Pan Wojski z Tadeuszem ida pod las droga I jeszcze si� do woli nagada� nie moga. S�o�ce ostatnich kres�w nieba dochodzi�o, Mniej silnie, ale szerzej ni� we dnie swieci�o, Ca�e zaczerwienione, jak zdrowe oblicze Gospodarza, gdy prace sko�czywszy rolnicze.Na spoczynek powraca. Ju� krag promienisty Spuszcza si� na wierzch boru i ju� pomrok mglisty, Nape�niajac wierzcho�ki i ga��zie drzewa, Ca�y las wia�e w jedno i jakoby zlewa; I b�r czerni� si� na kszta�t ogromnego gmachu, S�o�ce nad nim czerwone jak po�ar na dachu; Wtem zapad�o do g��bi; jeszcze przez konary B�ysn�o jako swieca przez okienic szpary I zgas�o. I wnet sierpy gromadnie dzwoniace We zbo�ach i grabliska suwane po �ace Ucich�y i stan�y: tak pan S�dzia ka�e, U niego ze dniem ko�cza prac� gospodarze. "Pan swiata wie, jak d�ugo pracowa� potrzeba; S�o�ce, Jego robotnik, kiedy znidzie z nieba, Czas i ziemianinowi ust�powa� z pola". Tak zwyk� mawia� pan S�dzia, a S�dziego wola By�a ekonomowi poczciwemu swi�ta; Bo nawet wozy, w kt�re ju� sk�ada� zacz�to Kop� �yta, niepe�ne jada do stodo�y; Ciesza si� z nadzwyczajnej ich lekkosci wo�y