Ciekawe miejsca w sieci

Kiedy ockna� si� z omdlenia i otworzy� oczy, wyda�o mu si�, �e jest w wi�zieniu. Mia� wra�enie, �e le�y na twardej pryczy, w ciasnej i niskiej celi, w g��bi wyraznie zarysowa�o si� ma�e, okratowane okno. Nie zaniepokoi� si� tym odkryciem. �Jest noc� - pomysla� tylko. Nawet go to nie zainteresowa�o, w jaki si� tu spos�b dosta�. Zamkna� z powrotem powieki i tak le�a� d�u�sza chwil�. Dopiero szum wiatru i g�osy uswiadomi�y mu pomy�k�. Od razu przypomnia� sobie miniona godzin�, wszystko a� do ostatniego b�ysku przytomnosci. C� za historia! L�ki, widziad�a, urojone rozmowy, goraczkowa maligna, stek chorobliwych bredni. Stwierdza� to jednak oboj�tnie, bez wzruszenia, jakby w tym wszystkim nie bra� bezposredniego udzia�u, lecz pozostawa� z daleka w roli widza. Czu� si� zreszta teraz znacznie lepiej. Gdy usiad�, nie zakr�ci�o mu si� w g�owie, mina� r�wnie� m�czacy bezw�ad cia�a, kt�re chocia� dalekie od spr�ystosci, pozwala�o ju� przecie� soba kierowa�. Pierwszych kilka ruch�w wykona� sztywno i niepewnie, jakby by� manekinem. Jeszcze nie dowierza�. Ale gdy wyprostowa� si� i stana� na nogach, wstapi�a w niego otucha. Nie bez z�osliwej uciechy pomysla� o policjantach, kt�rych tak zr�cznie umia� pozostawi� poza soba. Wr�ci�a mu i sprawnos� myslenia. Orientujac si� wed�ug przebytej drogi, m�g� przypusci�, i� wed�ug wszelkiego prawdopodobie�stwa znajdowa� si� gdzies w okolicy Wo�kowyska. Przedostania si� do miasta wola� nie ryzykowa�. Zaspokoi� g��d- to by�o obecnie najwa�niejsze. Nie czekajac na swit, postanowi� natychmiast, korzystajac z os�ony nocy, wyruszy� na poszukiwanie jakiejs wsi. By� pewny, �e instynkt go nie omyli i dobrze poprowadzi. Wygramoli� si� z sza�asu i poszed� w kierunku, w kt�rym uczyni� pierwszy krok. Przyzwyczajony do cz�stego przebywania w ciemnosciach, szybko oswoi� si� z terenem. Po zapachu mokrade� domysli� si�, �e idzie wzd�u� rzeki. B�r sosnowy w tym miejscu by� wysoki i g�sty, lecz brak krzak�w u�atwia� posuwanie si� naprz�d. Ju� po paru minutach Morawiec odr�nia� ci�kie i twardo mrok ��obiace cienie pni. Wymija� je pewnie, o�ywiony ruchem szed� coraz szybciej, ostry wiatr siek� go po twarzy, nie czu� jednak ch�odu. By�o mu lekko, prawie radosnie. Wsr�d tego wewn�trznego upojenia traci� chwilami swiadomos�, i� znajduje si� w lesie. Wysokie szumy ogromnymi wodospadami raz po raz sp�ywa�y na ziemi�, i oto, jakby zap�odnione tym o�ywczym deszczem, wyrasta�y nagle pod nogami puszyste trawy, wolna przestrze� �ak otwiera�a si� doko�a, wiatr nastraja� cia�o pospiesznym i szerokim oddechem. Wyda�o si� Morawcowi, i� tylko patrze�, a gwa�towniejszy podmuch sp�ynie snopem swiat�a, rozewrze w g�rze ciemnosci i wielkie niebo nocy wstanie wysoko, pe�ne gwiazd wirujacych bezszelestnie: obszar bezkresny, pod kt�rego bezpieczna os�ona uspiona noc wolno toczy swoje pola, miasta, lasy i rzeki. Kilka razy zawadza� o wystajace korzenie, traci� r�wnowag�, lecz machinalnie wyprostowywa� si� i szed� dalej nie zauwa�ajac nawet potkni��. Coraz wyrazniej zdawa� sobie spraw�, �e musi si� spieszy� i ani na chwil� nie wolno mu zatrzyma� si� i odpocza�. Mia� niejasna, lecz uporczywa pewnos�, �e gdyby teraz przystana� - natychmiast wszystko by si� odmieni�o. Znajdowa� si� w stanie podobnym do marzenia p�sennego, kiedy prze�ywa si� powiewne obrazy pe�ne napi�cia nerw�w, lecz wie si� jednoczesnie, i� obok, jakby o krok, stoi i czeka inna rzeczywistos� i tylko nieznaczny ruch wystarczy nieuwa�nie w jej kierunku uczyni�, aby jak wirom rzeki pozwoli� si� jej wciagna�. Pocza� go ogarnia� niepok�j. By�o mu coraz gor�cej, palto zapi�te pod szyj� utrudnia�o oddech. Rozpia� je wi�c, odwina� szalik, czapk� zsuna� z czo�a. Nagle poczu�, �e grunt pod nogami staje si� mi�kki. Zrobi� jeszcze kilka krok�w: ziemia wyraznie ugina�a si�. �Bagna!� - przemkn�o mu przez g�ow�. Skr�ci� raptownie w bok, rzuci� si� ca�ym cia�em, ale ledwie dotkna� nogami ziemi, uswiadomi� sobie, i� szybko zapada si� w grzaskie mokrad�o. Instynktownie wyciagna� przed siebie ramiona. Nie znalaz� �adnego oparcia, powietrze wymkn�o mu si� z d�oni jak osliz�a ryba, szarpna� si�, chcia� si� podzwigna�, uwolni� nogi oblepione ju� po kolana g�sta mazia. Gdy wypr�y� a� do b�lu musku�y plec�w i ju� si� zamierza� poderwa� do rozpaczliwego skoku, zawirowa�o mu w g�owie, a w g�rze wysoko ponad soba, jakby w przelocie, ujrza� czarne, �opoczace skrzyd�a sosen. Jednoczesnie md�y od�r bagniska uderzy� go w nozdrza, pod palcami poczu� lepka wilgo�. Krzykna�. Ju� si� nie zastanawia� nad celowoscia ruch�w. Jak zwierz� osaczone w lesnym ost�pie szamota� si� slepo, bi� r�koma przed siebie. Grz�zna� przecie� w mokrad�o coraz g��biej. Ju� do pasa si� zanurzy� i ciagle jeszcze nie czu� pod stopami oparcia: przepas� rozwiera�a si� powoli, wch�ania�a szarpiace si� cia�o bezszelestnie. Chcia� jeszcze raz krzykna�, wo�a� pomocy. Ale strach i obrzydzenie zd�awi�y mu gard�o. Us�ysza� jedynie st�umione rz�enie, nieporadny, chrapliwy be�kot cz�owieka, kt�ry dusi si�. �Koniec� - pomysla�. Nie czu� �alu, �e umiera. Ogarn�a go tylko zaciek�a nienawis� do podobnego ko�ca, do smierci tak przypadkowej, bezsilnej i wstr�tnej. Zdawa� sobie spraw�, �e przytomnos� nie opusci go do ostatniej chwili. B�dzie dzia�a� nawet w�wczas, gdy b�oto zacznie mu si� wdziera� do ust, zalewa� uszy, potem nos, wreszcie oczy. Wzdrygna� si�. Zn�w usuna� si� g��biej. Wo� zgnilizny, ci�ka i duszna, przyprawia�a go o md�osci. By�a cisza. Wiatr zatrzyma� si� gdzies ponad lasem. Tylko rozbudzone bagno dawa�o o sobie zna� g�uchym bulgotem. W pobli�u, mo�e z odleg�osci kilkudziesi�ciu krok�w, krzykna� jakis ptak. Natychmiast drugi odpowiedzia� z daleka. Dzikie kaczki. Morawiec nie rusza� si�. Odzyska� r�wnowag�, sta� wyprostowany, z d�o�mi lekko wzniesionymi. By�o doko�a tak ciemno, i� wzrok na pr�no szuka� jakiegokolwiek punktu oparcia. C�? Zanim godzina przedswitu rozjasni mrok, b�dzie ju� po wszystkim. Nikt nawet nie domysli si�, co si� tu wydarzy�o pewnej nocy. Za kilka tygodni mrozy zetna mokrad�a, spadnie snieg... Pomysla�, �e najlepiej uczyni przyspieszajac koniec. Im pr�dzej, tym lepiej. Przechyli� si� wi�c, ale zanim wykona� zamierzony ruch, wyda�o mu si�, �e nogami opar� si� wreszcie o pewny grunt. By�o jednak za p�zno. Nie zdo�a� ju� opanowa� rozp�du, kt�ry sam wywo�a�, gwa�towne szarpni�cie celem utrzymania r�wnowagi sp�zni�o si� o u�amek sekundy i Morawiec zeslizna� si� na bok. Upad� na prawa stron�, d�awiacy ch��d dosi�gna� mu piersi, ogarna� rami�. Wtedy zacza� krzycze�. Ksiadz Sieche� us�ysza� ju� pierwsze wo�anie Morawca. Dobieg�o go z daleka. Natychmiast zatrzyma� si�. G�os przyszed� od strony Zelwianki. Czy�by ktos zab�adzi�? Proboszcz skr�ci� ze scie�ki i zacza� pospiesznie is� na prze�aj lasem. Po gruncie opadajacym ku do�owi lekka pochy�oscia pozna�, �e rzeka musia�a przep�ywa� niedaleko. Zwolni� wi�c kroku, wiedzac, �e w tej cz�sci lasu zdradzieckie bagna ciagn�y si� na znacznej przestrzeni. Wiatr, wciskajacy pomi�dzy drzewa zg�szczony zapach wilgoci, wskazywa� na bliskos� mokrade�. Wo�anie nie powt�rzy�o si�. Ksiadz Sieche� przystawa� kilka razy, nic jednak nie s�ysza�, by�a cisza, nawet szum sosen pop�yna� g�ra st�umiony. Sadzac, �e uleg� z�udzeniu, zamierza� zawr�ci�, gdy nagle w odleg�osci kilkudziesi�ciu najwy�ej krok�w rozleg� si� przejmujacy krzyk, g�os m�czyzny gwa�townie na pe�nym oddechu wyrzucony, wibrujacy przera�eniem, wo�anie, kt�re zrazu wyda�o si� kr�tkie, lecz zanim si� urwa�o, przesz�o w przeciag�y skowyt, rozdzierajacy, ob�akany ryk. Ksiadz Sieche� zadr�a�. Podobnie krzyczacych ludzi s�ysza� w czasie wojny. Od razu zda� sobie spraw�, �e musi komus grozi� niebezpiecze�stwo. - Kto tu? - zawo�a�. Posuna� si� naprz�d kilka krok�w i poczu�, �e ziemia pod nogami zaczyna si� ugina�. Teraz wszystko zrozumia�. Nie zastanawiajac si�, �e sam si� nara�a na niebezpiecze�stwo, rzuci� si� przed siebie w ciemnos�. Grzazki grunt lekko si� rozstapi� i proboszcz po kolana zapad� si� w b�oto. Ale ju� przy sobie, zaledwie o par� metr�w, s�ysza� rz�enie cz�owieka, oddech przyspieszony, wcisni�ty gdzies nisko, jak gdyby ze dna g��bokiej przepasci wychodzacy. W tej chwili na nowo zerwa� si� wiatr. Gwa�townym k��bem runa� z wysoka. Zafalowa�o powietrze. Ksiadz Sieche�, wykrzykujac jakies s�owa kr�tkie i urywane, przechyli� si� i nagle, gdy wyda�o mu si�, �e zapada si� w mroczna g�ab, uczu� pod palcami zacisni�ta d�o�. Schwyci� ja, ju� ramiona tamtego cz�owieka trzyma� w swoich ramionach, przyciagna� je, poderwa�, jakby dzwigna� chcia� ogromny g�az. Mysl proboszcza pracowa�a r�wno i spokojnie. Zdawa� sobie spraw�, �e od tej jednej minuty zale�e� b�dzie nie tylko �ycie tamtego cz�owieka, lecz i jego w�asne. Ta swiadomos� doda�a mu si�. Czu�, �e si�a o jaka siebie nawet nie podejrzewa�, wst�puje w niego i na wskros przenika. Z odleg�osci czasu nigdy nie zdo�a sobie przypomnie�, w jaki spos�b uda�o mu si� tego przypadkowo spotkanego m�czyzn� uratowa�. Pozostanie mu jedynie w wyobrazni ciemnos�, a w niej okrutny ci�ar obcego cia�a, kt�re przyciaga� ku sobie kurczowym napr�eniem musku��w. Mia� wra�enie w tej chwili, jak gdyby zwar� si� z nieub�aganym wrogiem, jak gdyby od tego, czy zwyci�y, czy pozwoli si� pokona�, zale�a�o nie tylko �ycie, lecz cos o wiele wi�kszego. Z poczatku Morawiec by� zbyt oszo�omiony zjawieniem si� nieoczekiwanego zbawcy, aby dopom�c jego wysi�kom. Gdy jednak uczu�, �e ci�ar bagna usuwa si� powoli z piersi, wypr�y� si� instynktownie, mocniej przywar� do obejmujacych go ramion. I tak przycisni�ci do siebie, z�aczeni jednym oddechem i jednym dr�eniem, walczyli zaciekle, w skupionym milczeniu. Ksiadz Sieche� poczu� wyraznie pod nogami grunt. Wpar� si� w niego mocno. Odetchna�. Tamten za to w ostatniej chwili os�ab�. G�owa opad�a mu bezsilnie, ramiona zwiotcza�y. Proboszcz pociagna� go za soba jeszcze kilka krok�w. Znajdowali si� ju� w lesie. Ostro�nie wi�c, jakby mia� do czynienia z chorym dzieckiem, u�o�y� m�czyzn� na suchej ziemi. Morawiec le�a� bez ruchu. Ogarn�a go niemoc podobna tej, kt�ra nasz�a go przed godzina w sza�asie. Cia�o mia� skostnia�e, oblepione b�otem, mimo to czu� w sobie palace bolesne goraco. Szumia�o mu w g�owie. �Mam goraczk� - pomysla�. Nagle wyda�o mu si�, �e cz�owiek, kt�ry go uratowa�, odszed�. Zaniepokojony, podzwigna� g�ow�. Ksiadz Sieche�, us�yszawszy szmer, przykl�kna�. Morawiec uspokoi� si�. Z powrotem opar� g�ow� o ziemi� Jakie� to proste! Rzeczywiscie, czeg� ja si� niepokoj�! - pomysla�a. - Co mnie to obchodzi? Niech go zabije. Niech go zabije!� - powt�rzy�a prawie na g�os i z zaci�ta radoscia. Morawiec szybko zasna�. Z poczatku z�y mia� sen: rzuca� si� goraczkowo, szepta� jakies niedoko�czone s�owa, g�ow� mia� rozpalona, usta szeroko rozchylone ci�ko wciaga�y powietrze. Ale powoli jego chrapliwy i przyspieszony oddech stawa� si� coraz spokojniejszy, wreszcie przeszed� w r�wny, odpoczynek dajacy rytm. Jednak ksiadz Sieche� ciagle jeszcze nie m�g� zdecydowa� si� na odejscie. Wprawdzie bardzo ju� przemarz�, mia� dreszcze i zm�czenie czu� coraz wi�ksze, ale ilekro� podnosi� si� i czyni� krok w kierunku wyjscia, wydawa�o mu si�, �e Morawiec budzi si�. Wraca� wi�c i cho� zaraz przekonywa� si� o swojej omy�ce, z powrotem jakby sobie nie dowierza�, siada� na ziemi. I jedynie pojawiajaca si� od czasu do czasu mysl o Michasiu odrywa�a go od spiacego. Czu� przecie� w sobie spok�j, owa cisz�, o kt�ra tyle razy si� modli�, lecz kt�ra zna� tak ma�o, i� gdy zjawi�a si�, wyda�a mu si� z poczatku czyms bardzo niepewnym, prawie ubogim. Znu�enie nie pozwala�o mu jednak mysle�. Ale nie oskar�y� siebie, znalaz� pewna przyjemnos� w stanie tego trzezwego odr�twienia. I w pewnej chwili wyda�o mu si�, �e to wewn�trzne milczenie, ta dziwna cisza serca wysuwa ze swojej g��bi tajemnicze wi�zy i wszystko, cokolwiek na swiecie istnieje, oplatuje i �aczy tymi znakami. Gdy zamyka� oczy, szum wiatru odp�ywa� pod jego powiekami, a w palcach, dotykalna i bliska, ros�a czysta cisza, wie�a smuk�a i bezszelestna, ogrom pnacy si� ku niebu nieruchomym ob�okiem. Spok�j. Gwa�towne szarpni�cie okiennicy poderwa�o Seweryna na nogi. Wytraconemu tak nagle z leniwego odr�twienia wydawa�o si� w pierwszej chwili, �e ktos pi�scia dobija si� do okna. Zawaha� si�, czy nie powinien wyjrze� na dw�r i sprawdzi�. Ale gdy podszed� bli�ej, nowy �oskot, kt�ry d�ugim dr�eniem przebieg� wzd�u� sciany, uswiadomi� mu, �e to tylko wiatr. Rzeczywiscie wichura wzmaga�a si�. Wsr�d ciemnych nalot�w, niby wsr�d ciagu ogromnych skrzyde�, szum drzew zatacza� monotonne kr�gi, coraz g��bszymi wirami przenikajac w dygocaca otch�a�. Z odleg�ej cz�sci parku dobieg� krzyk puszczyka. �Noc wo�a!� - usmiechna� si� Seweryn. By�o kilka minut po wp� do dziesiatej. Zdecydowawszy, �e jest ju� za p�zno na k�adzenie si�, Seweryn na�o�y� marynark�, przeczesa� starannie przed lustrem w�osy, poprawi� krawat. �Nie, niczego nie zna� na mojej twarzy� - upewni� si� jeszcze raz. Ale ledwie to pomysla�, ogarniajac siebie jednoczesnie uwa�nym spojrzeniem, uderzy� go we w�asnych oczach zimny blask, ch��d, kt�rego nie zna�, a doko�a ust grymas, kt�ry zrobi� na nim wra�enie obcego. Usmiechna� si� odruchowo, jak gdyby chcia� z siebie zetrze� t� obcos�. Jednak grymas nie tylko nie znikna�, lecz jeszcze g��bsza linia wessa� si� w rozchylone wargi, nadajac im wbrew pozorom niefrasobliwego przegi�cia wyraz okrutnej po�adliwosci. Seweryn szybko si� odwr�ci�. �Ciekawy jestem - pomysla� - czy to w�asnie to zauwa�y� we mnie ten ksi�owy smarkacz? C� za g�upstwa! A r�ce? Prawda, to znowu ten pijaczyna cos wygadywa�...� Podni�s� wolnym ruchem swoje d�onie do swiat�a: by�y smuk�e, silne, cho� delikatne. Kt� to m�wi� mu ostatnio, �e sa tak pi�kne? Od razu przypomnia� sobie pewna m�oda aktork�, z nocnego lokalu na Montmartrze, ma�a Zizi, kt�ra nad ranem, pijana, gdy dansing pustosza�, przysiad�a si� do niego i jak piskl�, przytuliwszy mu si� do ramienia swoimi ledwie rozwini�tymi piersiami, zacz�a ca�owa� go po r�kach, i prosi�, aby cho� na jeden dzie� zabra� ja z soba. Obiecywa�a, �e nazajutrz sama p�jdzie, nie b�dzie potrzebowa� jej wyrzuca�. Chcia�a cho� przez kilka godzin nie czu� samotnosci. Podoba�a mu si�. Odm�wi� jednak szorstko i brutalnie, w spos�b, w jaki mo�emy odp�dza� tylko tych, o kt�rych wiemy, �e im na nas zale�y. Gdy odchodzi�a zupe�nie ju� trzezwa, jej okrag�e, du�e ciemne oczy by�y pe�ne �ez. Gryz�a wargi, �eby nie rozp�aka� si� na g�os. W kilka dni p�zniej, nie wiedzac, co zrobi� z wieczorem, zaszed� do tego samego lokalu i spyta� o Zizi. Okaza�o si�, �e nie �yje. W�asnie poprzedniego dnia umar�a w szpitalu: otru�a si� weronalem. Jednoczesnie z tym wspomnieniem zadzwi�cza�a Sewerynowi w uszach melodia, kt�ra tego drugiego wieczora gra�a kilka razy orkiestra. By�a to piosenka z filmu �14 lipiec�, walc smutny i spokojny, cz�sto niesiony monotonnymi dzwi�kami katarynek po waskich i kr�tych uliczkach, pod niebem pogodnym i zasnutym zwolnionymi dymami. Przy�miono swiat�a, niesmia�a smuga reflektora rozpyla�a na parkiecie srebrzysta niebieskos�, pary st�oczone jedna przy drugiej ko�ysa�y si� r�wno i �agodnie, jak gdyby zakl�te na kr�tka chwil� lunatycznym snem. Od strony baru dobiega� brz�k szklanek. Seweryn ta�czy� z jedna z miejscowych dziewczyn. Zarzuciwszy mu ramiona na szyj�, nuci�a p�g�osem piosenk�. �Zna�as ma�a Zizi?� - spyta�. Oczywiscie zna�a. �Biedna!� - powiedzia�a z akcentem tkliwosci w g�osie. Seweryn chcia� si� dowiedzie�, dlaczego pope�ni�a samob�jstwo. Wzruszy�a tylko ramionami: �Czy� to mo�na wiedzie� dlaczego? Tego nigdy si� nie wie.� �Kocha�a si� w kim?� - bada�. �Nie, chyba nie - odpowiedzia�a. - To by�a porzadna dziewczyna, na pewno nie mia�a jeszcze kochanka. Mog�abym przysiac, �e szuka�a idea�u. A to niedobrze - zako�czy�a z �a�obna powaga. - Tego mo�na pragna�, ale nie trzeba szuka�...� �Niczego si� nie szuka - pomysla� Seweryn - wszystko si� znajduje...� Podszed� do drzwi i chwil� nas�uchiwa�: �aden odg�os nie maci� w tej stronie ciszy. A wi�c! Wyja� z szafy ciep�a kurtk�, w�o�y� na siebie, wzia� czapk�, potem z biurka rewolwer i wsadzi� go do kieszeni. Nagle pomysla�: �W�asciwie, dlaczego ja to wszystko robi�? Po co?� I w tej chwili zda� sobie spraw�, �e powody, kt�re dotychczas wydawa�y mu si� niezwyk�ej wagi, sa w rzeczywistosci sztuczne i nieprawdziwe. Nawrocki? C� mu z tej strony grozi�o? Co wskazywa�o, aby posterunkowy zamierza� opowiada� komukolwiek histori� z Burakiem? Z ca�a pewnoscia wystarczy�o mu, �e sam wie. Zatem? Seweryn z nerwowym pospiechem zacza� zapina� kurtk�. Czu�, �e ani chwili d�u�ej nie wytrzyma w pokoju. Mia� wra�enie, jakby si� dusi�. Ale w ciagu paru sekund, kt�rych potrzebowa�, aby dojs� do drzwi, ogarna� go nagle tak straszliwy niepok�j, i� uderzony nim zachwia� si� i �eby nie upas�, musia� oprze� si� o stojace obok krzes�o. W tym momencie straci� swiadomos�. Ockna� si� nie pami�tajac zupe�nie, co si� z nim dzia�o. Sta� ciagle w tym samym miejscu, wsparty o krzes�o, kt�rego por�czy uczepi� si� kurczowym chwytem palc�w, i chocia� ostry kant drzewa bolesnie wpi� mu si� w cia�o, ba� si� opusci� d�o�. Szum w g�owie parali�owa� w nim energi�. Brakowa�o mu powietrza, przymkna� wi�c oczy, stara� si� r�wno oddycha�. Powoli przychodzi� do siebie. By� pewny, �e od chwili, w kt�rej utraci� przytomnos�, up�yn�o bardzo wiele czasu. Ale gdy spojrza� na zegarek, przekona� si�, �e wszystko to nie trwa�o nawet ca�ej minuty. �Po prostu zawr�t g�owy� - wyt�umaczy� sobie. Otrzasna� si�, jakby wyszed� z zimnej kapieli. �No, dosy� tego!� - zdecydowa�. Zgasi� swiat�o i znalaz�szy si� na korytarzu zamkna� za soba drzwi na klucz. Drog� zna� dobrze, m�g� swobodnie porusza� si� po ciemku. Musia� zreszta przeby� tylko kilka krok�w, aby znalez� si� przy drzwiach wychodzacych na ogr�d. Klucz wisia� na scianie, mia� jednak przy sobie drugi zapasowy. Noc otoczy�a go ciemnoscia i ch�odem. Wiatr szarpa� mrokiem, k��by zesch�ych lisci jak rz�sisty deszcz szumia�y. Chcac unikna� spotkania z nocnym str�em, Seweryn zaraz z ganku skr�ci� w boczna alej�, aby okra�ywszy doko�a park dotrze� do ma�ej furtki przez nikogo obecnie nie u�ywanej, a wychodzacej na rozdro�e u ko�ca wsi. Podni�s� ko�nierz i ruszy� szybkim krokiem. Z poczatku aleja bieg�a wzd�u� brzeg�w Zelwianki. By�a to droga zawsze mroczna i wilgotna, wydana mimo g�stego i wysokiego zadrzewienia na najporywistsze wiatry od p�l i �ak. Teraz ciemnos� tu le�a�a nieprzenikniona, a d�ugi rzad klon�w, odartych z lisci i bitych sprzecznymi podmuchami, zdawa� si� coraz s�abiej broni� przed tym naporem. Chwilami, jak tama przerwana, za�amywa� si� i wtedy czarne potoki, spienione i gwa�towne, rozdziera�y noc od ziemi do nieba. Chcac jak najpr�dzej przeby� ten odcinek, Seweryn zacza� biec. Wiatr uderza� go w piersi, bi� po plecach, smaga� twarz. �Ju� niedaleko!� - doda� sobie odwagi. Rzeczywiscie alej� zamyka� wkr�tce nag�y spadek terenu poros�ego niskimi, g�sto poplatanymi krzakami: poczatek mokrade� wybiegajacych ju� poza obr�b parku. Trzeba by�o teraz skr�ci� na lewo, sz�o si� waska scie�ka, zle utrzymana, ginaca raz po raz wsr�d gaszcz�w. Ale za to bliskos� muru os�abia�a si�� wiatru. Doszed�szy do furtki, Seweryn musia� chwil� pora� si� z zardzewia�ym zamkiem. Rzadko otwierane drzwi nie�atwo dawa�y si� pokona�. Wreszcie po d�u�szych zabiegach �elazna, ci�ka p�yta ustapi�a. Szosa by�a pusta, chaty ju� ciemne. Cisza, nawet psy nie ujada�y. Mimo to Seweryn zdawa� sobie spraw�, �e czeka go teraz najtrudniejszy odcinek drogi. Gdyby go ktokolwiek zauwa�y�... Mia� jednak wewn�trzna pewnos�, �e tego uniknie. By� spokojny. Przyspieszy� tylko kroku, bowiem zaledwie kwadrans dzieli� go od dziesiatej. Gdy mina� zamkni�ty szynk Litowki, a potem nieczynny m�yn, poczu�, �e �adne teraz przeszkody nie moga mu ju� przeszkodzi�. Skr�cajac mi�dzy op�otki prowadzace do domu Nawrockiego, odbezpieczy� rewolwer. Wiatr przycich� na chwil�. Wilgotny zapach �ak uderzy� w nozdrza. Gdzies w pobli�u zaskowycza� pies, ale zaraz umilk�. Ju� z daleka Seweryn zobaczy�, �e w pokoju Nawrockiego pali si� swiat�o

Twoja kropka w Sieci - mydot.pl

Kropka w sieci
wwwolkuszpl wwwebielskopl wwwslodkapocztapl wwwmydotpl wwwmydeskpl wwwmydreampl wwwmyroadpl i inne Profesjonalne Rozwišzania Informatyczne MYDOTPL Systemy CMS i CRM projektowanie i wdraanie rozwišzań z zakresu IT Projektowanie i wykonywanie serwisów internetowych portali i wortali

Tagi: admin[at]mydotpl projektowanie sieci mydotpl serwis