Ciekawe miejsca w sieci

- Nic nie szkodzi, zaczekam. Z ty�u, od strony kuchni, pada� blask lampy. Dopiero teraz, w tym p�cieniu Ksienia pozna�a Gej�anowskiego. Z miejsca zakrzatn�a si�. - A, to panycz! Prosz� wejs�. Niech panycz zaczeka. Zaraz zaswiec�. Wszed� za nia do srodka, a Ksienia truchcikiem pobieg�a do kuchni. Wr�ci�a z lampa. - T�dy, o niech t�dy panycz idzie, tu sobie w pokoju panycz zaczeka. Ksi�dza proboszcza tylko patrzy�... W pierwszej chwili Seweryn nie dostrzeg� Michasia. Dopiero, kiedy Ksienia wysun�a si� na srodek i swiat�o lampy ogarn�o ca�y pok�j, zobaczy� ch�opca stojacego pod sciana przy oknie. Tymczasem Ksienia, postawiwszy lamp� na stole, dyskretnie si� wycofa�a. Seweryn poczu� si� troch� nieswojo. Sta� w p�aszczu, z czapka w r�ku, udawa�, �e rozglada si� po pokoju, w rzeczywistosci jednak niczego nie widzia�, ciagle bowiem czu� na sobie uwa�ny i nieufny wzrok ch�opca. �Czeg� on mi si� tak przyglada, ten smarkacz?� - pomysla� ze z�oscia. Nagle zwr�ci� si� w tamta stron� i uda� zdziwienie. - O, widz�, �e nie jestem sam! Michas sta� ciagle pod sciana, nie spuszczajac oczu z Gej�anowskiego. Teraz dopiero Seweryn zorientowa� si�, kim jest ma�y. S�ysza�, �e proboszcz ma wychowanka, ale sam tylko raz jeden widzia� Michasia. By�o to jeszcze przed rokiem, kt�rejs niedzieli. Chcac zatrze� drobne, lecz nieprzyjemne starcie z ojcem, wybra� si� w�wczas przyk�adnie na sum�. Je�eli kiedykolwiek bywa� na nabo�e�stwie, zatrzymywa� si� zawsze przed koscio�em. Tym razem, poniewa� pada� deszcz, wszed� do srodka. Nie mia� zamiaru zapuszcza� si� g��boko, ale stojacy przy wejsciu ch�opi zacz�li rozst�powa� si�, musia� wi�c, nie chcac zwraca� na siebie uwagi, dojs� do o�tarza. Jak ka�dy, kto nie uczestniczy w nabo�e�stwie, przypatrywa� si� rozmaitym twarzom. Mi�dzy innymi, ju� pod koniec sumy, zwr�ci� jego uwag� ch�opiec s�u�acy do mszy. Zadziwi� go w�wczas przez chwil� niezwyk�a czystoscia i niewinnoscia spojrzenia. Czu�o si�, �e ten kilkunastoletni dzieciak z g��bokim i niefa�szowanym przej�ciem towarzyszy ksi�dzu. Seweryn odsuna� od sto�u krzes�o i usiad�szy, wygodnie si� rozpar�. - To ty jestes wychowankiem proboszcza, tak? Michas skina� g�owa. - A kto ja jestem, to chyba wiesz? Co, nie wiesz? �artujesz! Naprawd� nie wiesz? A to zabawny z ciebie ch�opak! Cos podobnego! Przecie� tutaj najmniejsze dziecko powie ci, kim jestem. Nigdy mnie nie widzia�es? - Widzia�em - odpar� cicho. - No wi�c? - Ale nie znam pana. - Jak to, widzia�es i nie znasz? Poczekaj, poczekaj... Rozesmia� si� Kiedy ockna� si� z omdlenia i otworzy� oczy, wyda�o mu si�, �e jest w wi�zieniu. Mia� wra�enie, �e le�y na twardej pryczy, w ciasnej i niskiej celi, w g��bi wyraznie zarysowa�o si� ma�e, okratowane okno. Nie zaniepokoi� si� tym odkryciem. �Jest noc� - pomysla� tylko. Nawet go to nie zainteresowa�o, w jaki si� tu spos�b dosta�. Zamkna� z powrotem powieki i tak le�a� d�u�sza chwil�. Dopiero szum wiatru i g�osy uswiadomi�y mu pomy�k�. Od razu przypomnia� sobie miniona godzin�, wszystko a� do ostatniego b�ysku przytomnosci. C� za historia! L�ki, widziad�a, urojone rozmowy, goraczkowa maligna, stek chorobliwych bredni. Stwierdza� to jednak oboj�tnie, bez wzruszenia, jakby w tym wszystkim nie bra� bezposredniego udzia�u, lecz pozostawa� z daleka w roli widza. Czu� si� zreszta teraz znacznie lepiej. Gdy usiad�, nie zakr�ci�o mu si� w g�owie, mina� r�wnie� m�czacy bezw�ad cia�a, kt�re chocia� dalekie od spr�ystosci, pozwala�o ju� przecie� soba kierowa�. Pierwszych kilka ruch�w wykona� sztywno i niepewnie, jakby by� manekinem. Jeszcze nie dowierza�. Ale gdy wyprostowa� si� i stana� na nogach, wstapi�a w niego otucha. Nie bez z�osliwej uciechy pomysla� o policjantach, kt�rych tak zr�cznie umia� pozostawi� poza soba. Wr�ci�a mu i sprawnos� myslenia. Orientujac si� wed�ug przebytej drogi, m�g� przypusci�, i� wed�ug wszelkiego prawdopodobie�stwa znajdowa� si� gdzies w okolicy Wo�kowyska. Przedostania si� do miasta wola� nie ryzykowa�. Zaspokoi� g��d- to by�o obecnie najwa�niejsze. Nie czekajac na swit, postanowi� natychmiast, korzystajac z os�ony nocy, wyruszy� na poszukiwanie jakiejs wsi. By� pewny, �e instynkt go nie omyli i dobrze poprowadzi. Wygramoli� si� z sza�asu i poszed� w kierunku, w kt�rym uczyni� pierwszy krok. Przyzwyczajony do cz�stego przebywania w ciemnosciach, szybko oswoi� si� z terenem. Po zapachu mokrade� domysli� si�, �e idzie wzd�u� rzeki. B�r sosnowy w tym miejscu by� wysoki i g�sty, lecz brak krzak�w u�atwia� posuwanie si� naprz�d. Ju� po paru minutach Morawiec odr�nia� ci�kie i twardo mrok ��obiace cienie pni. Wymija� je pewnie, o�ywiony ruchem szed� coraz szybciej, ostry wiatr siek� go po twarzy, nie czu� jednak ch�odu. By�o mu lekko, prawie radosnie. Wsr�d tego wewn�trznego upojenia traci� chwilami swiadomos�, i� znajduje si� w lesie. Wysokie szumy ogromnymi wodospadami raz po raz sp�ywa�y na ziemi�, i oto, jakby zap�odnione tym o�ywczym deszczem, wyrasta�y nagle pod nogami puszyste trawy, wolna przestrze� �ak otwiera�a si� doko�a, wiatr nastraja� cia�o pospiesznym i szerokim oddechem. Wyda�o si� Morawcowi, i� tylko patrze�, a gwa�towniejszy podmuch sp�ynie snopem swiat�a, rozewrze w g�rze ciemnosci i wielkie niebo nocy wstanie wysoko, pe�ne gwiazd wirujacych bezszelestnie: obszar bezkresny, pod kt�rego bezpieczna os�ona uspiona noc wolno toczy swoje pola, miasta, lasy i rzeki. Kilka razy zawadza� o wystajace korzenie, traci� r�wnowag�, lecz machinalnie wyprostowywa� si� i szed� dalej nie zauwa�ajac nawet potkni��. Coraz wyrazniej zdawa� sobie spraw�, �e musi si� spieszy� i ani na chwil� nie wolno mu zatrzyma� si� i odpocza�. Mia� niejasna, lecz uporczywa pewnos�, �e gdyby teraz przystana� - natychmiast wszystko by si� odmieni�o. Znajdowa� si� w stanie podobnym do marzenia p�sennego, kiedy prze�ywa si� powiewne obrazy pe�ne napi�cia nerw�w, lecz wie si� jednoczesnie, i� obok, jakby o krok, stoi i czeka inna rzeczywistos� i tylko nieznaczny ruch wystarczy nieuwa�nie w jej kierunku uczyni�, aby jak wirom rzeki pozwoli� si� jej wciagna�. Pocza� go ogarnia� niepok�j. By�o mu coraz gor�cej, palto zapi�te pod szyj� utrudnia�o oddech. Rozpia� je wi�c, odwina� szalik, czapk� zsuna� z czo�a. Nagle poczu�, �e grunt pod nogami staje si� mi�kki. Zrobi� jeszcze kilka krok�w: ziemia wyraznie ugina�a si�. �Bagna!� - przemkn�o mu przez g�ow�. Skr�ci� raptownie w bok, rzuci� si� ca�ym cia�em, ale ledwie dotkna� nogami ziemi, uswiadomi� sobie, i� szybko zapada si� w grzaskie mokrad�o. Instynktownie wyciagna� przed siebie ramiona. Nie znalaz� �adnego oparcia, powietrze wymkn�o mu si� z d�oni jak osliz�a ryba, szarpna� si�, chcia� si� podzwigna�, uwolni� nogi oblepione ju� po kolana g�sta mazia. Gdy wypr�y� a� do b�lu musku�y plec�w i ju� si� zamierza� poderwa� do rozpaczliwego skoku, zawirowa�o mu w g�owie, a w g�rze wysoko ponad soba, jakby w przelocie, ujrza� czarne, �opoczace skrzyd�a sosen. Jednoczesnie md�y od�r bagniska uderzy� go w nozdrza, pod palcami poczu� lepka wilgo�. Krzykna�. Ju� si� nie zastanawia� nad celowoscia ruch�w. Jak zwierz� osaczone w lesnym ost�pie szamota� si� slepo, bi� r�koma przed siebie. Grz�zna� przecie� w mokrad�o coraz g��biej. Ju� do pasa si� zanurzy� i ciagle jeszcze nie czu� pod stopami oparcia: przepas� rozwiera�a si� powoli, wch�ania�a szarpiace si� cia�o bezszelestnie. Chcia� jeszcze raz krzykna�, wo�a� pomocy. Ale strach i obrzydzenie zd�awi�y mu gard�o. Us�ysza� jedynie st�umione rz�enie, nieporadny, chrapliwy be�kot cz�owieka, kt�ry dusi si�. �Koniec� - pomysla�. Nie czu� �alu, �e umiera. Ogarn�a go tylko zaciek�a nienawis� do podobnego ko�ca, do smierci tak przypadkowej, bezsilnej i wstr�tnej. Zdawa� sobie spraw�, �e przytomnos� nie opusci go do ostatniej chwili. B�dzie dzia�a� nawet w�wczas, gdy b�oto zacznie mu si� wdziera� do ust, zalewa� uszy, potem nos, wreszcie oczy. Wzdrygna� si�. Zn�w usuna� si� g��biej. Wo� zgnilizny, ci�ka i duszna, przyprawia�a go o md�osci. By�a cisza. Wiatr zatrzyma� si� gdzies ponad lasem. Tylko rozbudzone bagno dawa�o o sobie zna� g�uchym bulgotem. W pobli�u, mo�e z odleg�osci kilkudziesi�ciu krok�w, krzykna� jakis ptak. Natychmiast drugi odpowiedzia� z daleka. Dzikie kaczki. Morawiec nie rusza� si�. Odzyska� r�wnowag�, sta� wyprostowany, z d�o�mi lekko wzniesionymi. By�o doko�a tak ciemno, i� wzrok na pr�no szuka� jakiegokolwiek punktu oparcia. C�? Zanim godzina przedswitu rozjasni mrok, b�dzie ju� po wszystkim. Nikt nawet nie domysli si�, co si� tu wydarzy�o pewnej nocy. Za kilka tygodni mrozy zetna mokrad�a, spadnie snieg... Pomysla�, �e najlepiej uczyni przyspieszajac koniec. Im pr�dzej, tym lepiej. Przechyli� si� wi�c, ale zanim wykona� zamierzony ruch, wyda�o mu si�, �e nogami opar� si� wreszcie o pewny grunt. By�o jednak za p�zno. Nie zdo�a� ju� opanowa� rozp�du, kt�ry sam wywo�a�, gwa�towne szarpni�cie celem utrzymania r�wnowagi sp�zni�o si� o u�amek sekundy i Morawiec zeslizna� si� na bok. Upad� na prawa stron�, d�awiacy ch��d dosi�gna� mu piersi, ogarna� rami�. Wtedy zacza� krzycze�. Ksiadz Sieche� us�ysza� ju� pierwsze wo�anie Morawca. Dobieg�o go z daleka. Natychmiast zatrzyma� si�. G�os przyszed� od strony Zelwianki. Czy�by ktos zab�adzi�? Proboszcz skr�ci� ze scie�ki i zacza� pospiesznie is� na prze�aj lasem. Po gruncie opadajacym ku do�owi lekka pochy�oscia pozna�, �e rzeka musia�a przep�ywa� niedaleko. Zwolni� wi�c kroku, wiedzac, �e w tej cz�sci lasu zdradzieckie bagna ciagn�y si� na znacznej przestrzeni. Wiatr, wciskajacy pomi�dzy drzewa zg�szczony zapach wilgoci, wskazywa� na bliskos� mokrade�. Wo�anie nie powt�rzy�o si�. Ksiadz Sieche� przystawa� kilka razy, nic jednak nie s�ysza�, by�a cisza, nawet szum sosen pop�yna� g�ra st�umiony. Sadzac, �e uleg� z�udzeniu, zamierza� zawr�ci�, gdy nagle w odleg�osci kilkudziesi�ciu najwy�ej krok�w rozleg� si� przejmujacy krzyk, g�os m�czyzny gwa�townie na pe�nym oddechu wyrzucony, wibrujacy przera�eniem, wo�anie, kt�re zrazu wyda�o si� kr�tkie, lecz zanim si� urwa�o, przesz�o w przeciag�y skowyt, rozdzierajacy, ob�akany ryk. Ksiadz Sieche� zadr�a�. Podobnie krzyczacych ludzi s�ysza� w czasie wojny. Od razu zda� sobie spraw�, �e musi komus grozi� niebezpiecze�stwo. - Kto tu? - zawo�a�. Posuna� si� naprz�d kilka krok�w i poczu�, �e ziemia pod nogami zaczyna si� ugina�. Teraz wszystko zrozumia�. Nie zastanawiajac si�, �e sam si� nara�a na niebezpiecze�stwo, rzuci� si� przed siebie w ciemnos�. Grzazki grunt lekko si� rozstapi� i proboszcz po kolana zapad� si� w b�oto. Ale ju� przy sobie, zaledwie o par� metr�w, s�ysza� rz�enie cz�owieka, oddech przyspieszony, wcisni�ty gdzies nisko, jak gdyby ze dna g��bokiej przepasci wychodzacy. W tej chwili na nowo zerwa� si� wiatr. Gwa�townym k��bem runa� z wysoka. Zafalowa�o powietrze. Ksiadz Sieche�, wykrzykujac jakies s�owa kr�tkie i urywane, przechyli� si� i nagle, gdy wyda�o mu si�, �e zapada si� w mroczna g�ab, uczu� pod palcami zacisni�ta d�o�. Schwyci� ja, ju� ramiona tamtego cz�owieka trzyma� w swoich ramionach, przyciagna� je, poderwa�, jakby dzwigna� chcia� ogromny g�az. Mysl proboszcza pracowa�a r�wno i spokojnie. Zdawa� sobie spraw�, �e od tej jednej minuty zale�e� b�dzie nie tylko �ycie tamtego cz�owieka, lecz i jego w�asne. Ta swiadomos� doda�a mu si�. Czu�, �e si�a o jaka siebie nawet nie podejrzewa�, wst�puje w niego i na wskros przenika. Z odleg�osci czasu nigdy nie zdo�a sobie przypomnie�, w jaki spos�b uda�o mu si� tego przypadkowo spotkanego m�czyzn� uratowa�. Pozostanie mu jedynie w wyobrazni ciemnos�, a w niej okrutny ci�ar obcego cia�a, kt�re przyciaga� ku sobie kurczowym napr�eniem musku��w. Mia� wra�enie w tej chwili, jak gdyby zwar� si� z nieub�aganym wrogiem, jak gdyby od tego, czy zwyci�y, czy pozwoli si� pokona�, zale�a�o nie tylko �ycie, lecz cos o wiele wi�kszego. Z poczatku Morawiec by� zbyt oszo�omiony zjawieniem si� nieoczekiwanego zbawcy, aby dopom�c jego wysi�kom. Gdy jednak uczu�, �e ci�ar bagna usuwa si� powoli z piersi, wypr�y� si� instynktownie, mocniej przywar� do obejmujacych go ramion. I tak przycisni�ci do siebie, z�aczeni jednym oddechem i jednym dr�eniem, walczyli zaciekle, w skupionym milczeniu. Ksiadz Sieche� poczu� wyraznie pod nogami grunt. Wpar� si� w niego mocno. Odetchna�. Tamten za to w ostatniej chwili os�ab�. G�owa opad�a mu bezsilnie, ramiona zwiotcza�y. Proboszcz pociagna� go za soba jeszcze kilka krok�w. Znajdowali si� ju� w lesie. Ostro�nie wi�c, jakby mia� do czynienia z chorym dzieckiem, u�o�y� m�czyzn� na suchej ziemi. Morawiec le�a� bez ruchu. Ogarn�a go niemoc podobna tej, kt�ra nasz�a go przed godzina w sza�asie. Cia�o mia� skostnia�e, oblepione b�otem, mimo to czu� w sobie palace bolesne goraco. Szumia�o mu w g�owie. �Mam goraczk� - pomysla�. Nagle wyda�o mu si�, �e cz�owiek, kt�ry go uratowa�, odszed�. Zaniepokojony, podzwigna� g�ow�. Ksiadz Sieche�, us�yszawszy szmer, przykl�kna�. Morawiec uspokoi� si�. Z powrotem opar� g�ow� o ziemi�

podlaskie.org.pl - Agencja Rozwoju Regionalnego Spółka Akcyjna w Łomży

Podlaskieorgpl Agencja Rozwoju Regionalnego w Łomży
Notice Undefined index HTTP_USER_AGENT in srvwwwplorgpodlaskiehttpincludesmambophp on line Warning Cannot modify header information headers already sent by output started at srvwwwplorgpodlaskiehttpincludesmambophp in srvwwwplorgpodlaskiehttpindexphp on line Warning Cannot modify header information headers already sent by output started at srvwwwplorgpodlaskiehttpincludesmambo

Tagi: line /srv/www/pl/org/podlaskie/http/includes/mambophp information headers header