Ciekawe miejsca w sieci

Rzuci� si� naprz�d i ju� wczepi� si� d�o�mi w ramiona Seweryna, gdy nisko, pomi�dzy z soba zwartymi cia�ami rozleg� si� p�aski, bezdzwi�czny stuk wystrza�u. Nawrocki drgna�, cie� b�lu przemkna� mu po twarzy. Ale nie puszcza�, silniej jeszcze zacisna� palce, wypr�y� si�, nogami mocno wpar� si� w pod�og�, jakby ca�ym soba chcia� przygnies� przeciwnika. Obaj byli r�wnego wzrostu i Seweryn czu� na ustach goracy, przyspieszony oddech tamtego, widzia� dok�adnie jego bliska twarz. �Jaki on pi�kny!� - pomysla�. Patrzac w rozszerzone oczy Nawrockiego, strzeli� po raz drugi. I jeszcze raz. Sta� nie ruszajac si�, ciagle z palcem na cynglu. By� przygotowany, �e to jeszcze nie koniec. Ale zaraz po trzecim strzale Nawrocki przechyli� si� na bok ruchem mi�kkim i oci�a�ym, r�ce opad�y mu, jeszcze usi�owa� wyciagna� je przed siebie, lecz chwyta�y ju� tylko powietrze. By�a cisza. Niedomkni�te drzwi sionki �a�osnie dygota�y na wietrze. Seweryn uwa�nie przyglada� si� Nawrockiemu. Jeszcze sta�, szeroko rozstawiwszy nogi. Jednak w spos�b widoczny s�abna�. W koszuli rozchylonej na piersiach, w obcis�ych spodniach i lsniacych butach, smuk�y i opalony, wyglada� teraz z g�owa opadajaca do ty�u jak linoskoczek, kt�ry straciwszy nagle na wysokosciach r�wnowag�, daremnie chce utrzyma� w pos�usze�stwie s�abnace mi�snie. Czas p�yna� bardzo wolno. Wtem Nawrocki wyprostowa� si� i spojrzenie jego cierpieniem przymglonych oczu spocz�o na Sewerynie. Gej�anowskiemu serce mocniej zabi�o. Ale nie odwr�ci� g�owy. Przezwyci�y� pierwszy odruch strachu. C� mog�o mu grozi� ze strony tego cz�owieka? Koniec. Przyja� wi�c to spojrzenie, patrzy� z ciekawoscia, kt�rej nie chcia� ukry�. �Co on teraz czuje? - mysla�. - Czy wie, �e umiera, �e to ostatnie jego chwile, czy boi si�?� Zapragna� takiej si�y, aby m�g� wedrze� si� w tego cz�owieka, przenikna� go, zjednoczy� si� z nim na chwil�, dojs� razem a� po �w kres, kt�ry tylko tamten musia�by przekroczy�. I w tym momencie zda� sobie spraw�: c� znaczy zabi� cz�owieka, gdy nie mo�e si� pozna� mysli umierajacego? Pozostawa� sam fakt, gwa�towne przeci�cie czyjegos �ycia, zniszczenie jakichs plan�w, pragnie�, a z tym wszystkim uczucie poni�ajacego niedosytu. �By� mo�e on teraz wie o mnie wi�cej, ni� ja o nim...� - pomysla�. Ale Nawrocki daleki by� od tego. Nie widzia� ju� Gej�anowskiego. Zdawa� sobie spraw�, �e tamten stoi blisko. �Gdybym wyciagna� r�k� - pomysla� - dotkna�bym go.� Cierpia� jednak tak straszliwie, i� oczy nie przyjmowa�y ju� obraz�w doko�a, oboj�tna i obca, le�a�a bezkszta�tna miazga. Sam czu� si� od tych szczatk�w oderwany, by� jak gdyby poza wszystkim - samotny. Mia� jednak zupe�nie jasna swiadomos� swego ko�ca. Ale jednoczesnie wydawa�o mu si�, �e to nie on umiera, lecz ktos inny. By� spokojny. I dopiero gdy b�l, kt�ry rwa� mu wn�trznosci, w�ar� si� g��biej, uczu� strach. Zacisna� tylko wargi, �eby zd�awi� j�k. Pogarda, jaka zawsze mia� dla cierpienia fizycznego, od�y�a w nim teraz, ka�ac w b�lu, kt�ry ciagle jeszcze nie osiaga� ostatecznego dna, poszuka� pomocy. Chcia� do ostatecznego odruchu przytomnosci wiedzie�, �e cierpi i cierpienie przezwyci�a. Nagle piekacy skurcz targna� ca�ym jego cia�em. Oszo�omiony, obja� brzuch d�o�mi, przykl�kna�, ale ju� tylko p�swiadomie zdawa� sobie spraw� z tego, co si� dzieje. Upad�. Seweryn odetchna�. Schowa� rewolwer i spojrza� na zegarek: by�o pi�� po dziesiatej. Zdziwi� si�, �e tak kr�tko to wszystko trwa�o, mia� bowiem wra�enie, �e znajdowa� si� w tym pokoju ju� od bardzo dawna. Nawrocki nie rusza� si�. Le�a� na wznak i czy pod�oga by�a krzywa, czy te� swiat�o w ten spos�b na niego pada�o, robi� wra�enie, jakby g�ow� mia� umieszczona o wiele ni�ej od n�g. Dzi�ki temu wydawa� si� niezwykle d�ugi. Ale gdy Seweryn nachyli� si�, cia�o odzyska�o normalna miar�. Chcac upewni� si�, przy�o�y� ucho do serca: nie bi�o. A wi�c po wszystkim. Zdawa� sobie spraw�, �e powinien natychmiast stad odejs�. Dopiero teraz zorientowa� si�, na jak nieobliczalne pusci� si� ryzyko. Anna mog�a przecie� nadejs� ka�dej chwili. Mimo to nie rusza� si�. Cos, czego nie umia� nazwa�, ale co by�o silniejsze od rozsadku, nie pozwala�o mu oderwa� oczu od zmar�ego. Twarz Nawrockiego, w ciagu ostatnich chwil zmieniona przez b�l, teraz odzyskiwa�a sw�j dawny, m�odzie�czy wyglad. Spok�j nasyca� ciemne rz�sy i lekko rozchylone usta z�udzeniem snu, nad harmonijnym przegi�ciem szyi i naturalnym u�o�eniem ramion zdawa� si� czuwa� odpoczynek. Ale ju� cokolwiek dalej krwawe plamy lepiace koszul� na piersiach i na brzuchu rozprasza�y to wra�enie. Seweryn odsuna� si� i podni�s� d�onie do swiat�a. By�y czyste. Ale wi�cej nie pochyli� si� nad le�acym. Ogarn�o go zm�czenie. �Jutro o tej porze b�d� daleko - pomysla�. - Podejrzenia? Oczywiscie padna w pierwszym rz�dzie na Ann�...� To mu przypomnia�o, �e musi stad szybko odejs�. swiat�a nie zgasi�, starannie tylko zamkna� za soba drzwi. By� ju� na dworze, gdy od drogi dobieg� go bliski plusk b�ota. Ktos szed�. O powrocie nie m�g� teraz mysle�. Cofna� si� za r�g chaty i czeka�. Dostrzeg�szy w g��bi ciemnosci cieniutka i dygocaca nier�wno na wietrze smug� swiat�a, Anna zatrzyma�a si�. �To u niego swieci si� - pomysla�a. I wyobrazi�a sobie chwil�, w kt�rej, gdy b�dzie ju� po wszystkim, poprosi Nawrockiego, aby wpusci� do pokoju nieco swie�ego powietrza. W razie gdyby poprzesta� na uchyleniu okna, b�dzie musia�a zawo�a�: �Ale� nie tak, szerzej, przecie� tutaj udusi� si� mo�na!� Wtedy Nawrocki otworzy okno na rozcie�. A co dalej? Ostry dreszcz nia targna�. Przyspieszone pulsowanie serca zmusi�o ja do wsparcia si� o p�ot. Przymkn�a oczy. W pierwszej chwili mia�a wra�enie, �e usuwa si� w przepas�. Silniej wi�c uczepi�a si� chropowatej �erdzi. Sta�a bez ruchu, jakby w odr�twieniu swego cia�a szuka�a ratunku. Wiatr kr�tymi podmuchami wi� si� pomi�dzy op�otkami. Pomimo ciemnosci czu�o si� bliska obecnos� nieba: niewidzialne chmury zdawa�y si� p�yna� tu� ponad g�owa. To ich ci�ar musia� przygniata� szeleszczace doko�a drzewa. Niespodziewanie zaleg�a cisza. Anna wyprostowa�a si�: �Wr�c� - postanowi�a. I ju� uczyni�a kilka krok�w w kierunku powrotnym, gdy zda�a sobie spraw�, �e Litowka wyszed� na pewno z domu i znajduje si� gdzies w pobli�u. W ka�dym razie na szosie musia�aby si� na niego natkna�. Innej zas drogi pr�cz tej, kt�ra przysz�a, nie by�o. Zawr�ci�a wi�c. Znowu zerwa� si� wiatr, ostro zacina� od otwartej przestrzeni nadzelwia�skich �ak. Anna sz�a powoli wzd�u� p�otu, starajac si� wsr�d b�otnistej drogi wybiera� co suchsze miejsca. Mia�a wprawdzie przy sobie latark�, pami�ta�a jednak o �yczeniu Litowki, aby usi�owa�a si� przedosta� do Nawrockiego nie zauwa�ona. �Byle tylko sko�czy� z tym wszystkim - mysla�a - wr�ci� do domu, po�o�y� si�, zasna�...� W tej chwili nie mia�o dla niej �adnego znaczenia, co stanie si� jutro. Nie si�ga�a mysla poza dzisiejsza noc. Ale nie by�o w tym nic nowego. Jak�e dobrze i z jak wielu nocy zna�a �w stan nerwowego napi�cia, kt�ry, jak gdyby pogodzony z jej zewn�trznym odr�twieniem, zaciesnia� czas do najbli�szych godzin, na wszystkie dalsze rzucajac ci�ki i g�sty cie�. Nieraz w takich chwilach wydawa�o si� jej, �e u tej bliskiej, cho� niejasno rysujacej si� granicy - umrze. Nie ba�a si� wtedy smierci. Mysla�a o niej jak o odpoczynku. I wszystko, co w�wczas czyni�a, robi�o na niej wra�enie powolnego zbli�ania si� do d�ugiego snu. Wzrasta�a w niej jednoczesnie swiadomos� w�asnej odr�bnosci. Ka�dy sw�j ruch, ka�da mysl odczuwa�a jak nale�ace do istoty jedynej i niepowtarzalnej. Cz�sto w takich wypadkach przypomina� si� jej sen, kt�ry prze�y�a przed wielu latami w okolicznosciach dos� niezwyk�ych. Mia�a wtedy czternascie najwy�ej lat, sta�o si� to bowiem w nieca�e dwa lata po smierci matki. Niedaleko domu Podhalicz�w, przy ko�cu waskiej i starymi ruderami zabudowanej uliczki, w dolinie, u kt�rej dalekiego kresu sina smuga znaczy�y si� lasy, le�a� rozleg�y staw. Gdy nastawa�y ciep�e dni, wszystkie dzieci z miasteczka zbiega�y si� tam do kapieli. Pomimo zakazu opiekun�w Annie udawa�o si� czasami wymkna� z domu. C� to by�a za rados� znalez� si� wsr�d wolnej przestrzeni, pod niebem pe�nym s�o�ca, na wietrze, kt�ry wynurzajace si� z wody cia�o natychmiast osusza�. Anna nie umia�a p�ywa�. Chcieli ja wprawdzie uczy� znajomi ch�opcy, zawsze jednak, gdy przysz�o do przekroczenia p�ytkiego pasma w pobli�u brzegu, brak�o jej odwagi. Nie umia�a przezwyci�y� strachu, jaki w r�wnym stopniu co zachwyt, ogarnia� ja wobec tej spokojnej i rozleg�ej przestrzeni. Ale raz, w pewien upalny dzie� lata, zdarzy�o si�, �e zapomniawszy na chwil� o ostro�nosci posun�a si� cokolwiek dalej w g�ab i gdy nagle straci�a grunt pod nogami, by�o ju� za p�zno, aby mog�a zawr�ci�. Wtedy to w�asnie, w ciagu kilku minut, zanim rybacy wyciagn�li ja z wody nieprzytomna, przysni� si� jej �w dziwny sen. Ujrza�a siebie w d�ugiej, bia�ej szacie u st�p ogromnych, wysoko ku g�rze spi�trzonych schod�w. Purpurowa materia okrywa�a stopnie, a doko�a r�wnymi rz�dami, niby promienie s�oneczne zastyg�e w locie, bieg�y smuk�e i strzeliste z�ote kolumny. Nie zdajac sobie sprawy, gdzie si� znajduje, instynktem raczej kierujac si� ni� okreslonym celem, zacz�a powoli wspina� si� po schodach. Wtedy kolumny, jakby nagle o�y�y - zafalowa�y spiewnie i podobne swiat�u, kt�re gra pe�nia po�udniowego blasku na dojrza�ych drzewach, pocz�y p�yna� ku g�rze. Uczu�a si� wtedy, jak nigdy jeszcze dotad, lekka i radosna. Nagle zda�a sobie spraw�, �e z chwila, gdy znajdzie si� na szczycie schod�w, b�dzie musia�a z nadmiaru szcz�scia umrze� Jakie� to proste! Rzeczywiscie, czeg� ja si� niepokoj�! - pomysla�a. - Co mnie to obchodzi? Niech go zabije. Niech go zabije!� - powt�rzy�a prawie na g�os i z zaci�ta radoscia. Morawiec szybko zasna�. Z poczatku z�y mia� sen: rzuca� si� goraczkowo, szepta� jakies niedoko�czone s�owa, g�ow� mia� rozpalona, usta szeroko rozchylone ci�ko wciaga�y powietrze. Ale powoli jego chrapliwy i przyspieszony oddech stawa� si� coraz spokojniejszy, wreszcie przeszed� w r�wny, odpoczynek dajacy rytm. Jednak ksiadz Sieche� ciagle jeszcze nie m�g� zdecydowa� si� na odejscie. Wprawdzie bardzo ju� przemarz�, mia� dreszcze i zm�czenie czu� coraz wi�ksze, ale ilekro� podnosi� si� i czyni� krok w kierunku wyjscia, wydawa�o mu si�, �e Morawiec budzi si�. Wraca� wi�c i cho� zaraz przekonywa� si� o swojej omy�ce, z powrotem jakby sobie nie dowierza�, siada� na ziemi. I jedynie pojawiajaca si� od czasu do czasu mysl o Michasiu odrywa�a go od spiacego. Czu� przecie� w sobie spok�j, owa cisz�, o kt�ra tyle razy si� modli�, lecz kt�ra zna� tak ma�o, i� gdy zjawi�a si�, wyda�a mu si� z poczatku czyms bardzo niepewnym, prawie ubogim. Znu�enie nie pozwala�o mu jednak mysle�. Ale nie oskar�y� siebie, znalaz� pewna przyjemnos� w stanie tego trzezwego odr�twienia. I w pewnej chwili wyda�o mu si�, �e to wewn�trzne milczenie, ta dziwna cisza serca wysuwa ze swojej g��bi tajemnicze wi�zy i wszystko, cokolwiek na swiecie istnieje, oplatuje i �aczy tymi znakami. Gdy zamyka� oczy, szum wiatru odp�ywa� pod jego powiekami, a w palcach, dotykalna i bliska, ros�a czysta cisza, wie�a smuk�a i bezszelestna, ogrom pnacy si� ku niebu nieruchomym ob�okiem. Spok�j. Gwa�towne szarpni�cie okiennicy poderwa�o Seweryna na nogi. Wytraconemu tak nagle z leniwego odr�twienia wydawa�o si� w pierwszej chwili, �e ktos pi�scia dobija si� do okna. Zawaha� si�, czy nie powinien wyjrze� na dw�r i sprawdzi�. Ale gdy podszed� bli�ej, nowy �oskot, kt�ry d�ugim dr�eniem przebieg� wzd�u� sciany, uswiadomi� mu, �e to tylko wiatr. Rzeczywiscie wichura wzmaga�a si�. Wsr�d ciemnych nalot�w, niby wsr�d ciagu ogromnych skrzyde�, szum drzew zatacza� monotonne kr�gi, coraz g��bszymi wirami przenikajac w dygocaca otch�a�. Z odleg�ej cz�sci parku dobieg� krzyk puszczyka. �Noc wo�a!� - usmiechna� si� Seweryn. By�o kilka minut po wp� do dziesiatej. Zdecydowawszy, �e jest ju� za p�zno na k�adzenie si�, Seweryn na�o�y� marynark�, przeczesa� starannie przed lustrem w�osy, poprawi� krawat. �Nie, niczego nie zna� na mojej twarzy� - upewni� si� jeszcze raz. Ale ledwie to pomysla�, ogarniajac siebie jednoczesnie uwa�nym spojrzeniem, uderzy� go we w�asnych oczach zimny blask, ch��d, kt�rego nie zna�, a doko�a ust grymas, kt�ry zrobi� na nim wra�enie obcego. Usmiechna� si� odruchowo, jak gdyby chcia� z siebie zetrze� t� obcos�. Jednak grymas nie tylko nie znikna�, lecz jeszcze g��bsza linia wessa� si� w rozchylone wargi, nadajac im wbrew pozorom niefrasobliwego przegi�cia wyraz okrutnej po�adliwosci. Seweryn szybko si� odwr�ci�. �Ciekawy jestem - pomysla� - czy to w�asnie to zauwa�y� we mnie ten ksi�owy smarkacz? C� za g�upstwa! A r�ce? Prawda, to znowu ten pijaczyna cos wygadywa�...� Podni�s� wolnym ruchem swoje d�onie do swiat�a: by�y smuk�e, silne, cho� delikatne. Kt� to m�wi� mu ostatnio, �e sa tak pi�kne? Od razu przypomnia� sobie pewna m�oda aktork�, z nocnego lokalu na Montmartrze, ma�a Zizi, kt�ra nad ranem, pijana, gdy dansing pustosza�, przysiad�a si� do niego i jak piskl�, przytuliwszy mu si� do ramienia swoimi ledwie rozwini�tymi piersiami, zacz�a ca�owa� go po r�kach, i prosi�, aby cho� na jeden dzie� zabra� ja z soba. Obiecywa�a, �e nazajutrz sama p�jdzie, nie b�dzie potrzebowa� jej wyrzuca�. Chcia�a cho� przez kilka godzin nie czu� samotnosci. Podoba�a mu si�. Odm�wi� jednak szorstko i brutalnie, w spos�b, w jaki mo�emy odp�dza� tylko tych, o kt�rych wiemy, �e im na nas zale�y. Gdy odchodzi�a zupe�nie ju� trzezwa, jej okrag�e, du�e ciemne oczy by�y pe�ne �ez. Gryz�a wargi, �eby nie rozp�aka� si� na g�os. W kilka dni p�zniej, nie wiedzac, co zrobi� z wieczorem, zaszed� do tego samego lokalu i spyta� o Zizi. Okaza�o si�, �e nie �yje. W�asnie poprzedniego dnia umar�a w szpitalu: otru�a si� weronalem. Jednoczesnie z tym wspomnieniem zadzwi�cza�a Sewerynowi w uszach melodia, kt�ra tego drugiego wieczora gra�a kilka razy orkiestra. By�a to piosenka z filmu �14 lipiec�, walc smutny i spokojny, cz�sto niesiony monotonnymi dzwi�kami katarynek po waskich i kr�tych uliczkach, pod niebem pogodnym i zasnutym zwolnionymi dymami. Przy�miono swiat�a, niesmia�a smuga reflektora rozpyla�a na parkiecie srebrzysta niebieskos�, pary st�oczone jedna przy drugiej ko�ysa�y si� r�wno i �agodnie, jak gdyby zakl�te na kr�tka chwil� lunatycznym snem. Od strony baru dobiega� brz�k szklanek. Seweryn ta�czy� z jedna z miejscowych dziewczyn. Zarzuciwszy mu ramiona na szyj�, nuci�a p�g�osem piosenk�. �Zna�as ma�a Zizi?� - spyta�. Oczywiscie zna�a. �Biedna!� - powiedzia�a z akcentem tkliwosci w g�osie. Seweryn chcia� si� dowiedzie�, dlaczego pope�ni�a samob�jstwo. Wzruszy�a tylko ramionami: �Czy� to mo�na wiedzie� dlaczego? Tego nigdy si� nie wie.� �Kocha�a si� w kim?� - bada�. �Nie, chyba nie - odpowiedzia�a. - To by�a porzadna dziewczyna, na pewno nie mia�a jeszcze kochanka. Mog�abym przysiac, �e szuka�a idea�u. A to niedobrze - zako�czy�a z �a�obna powaga. - Tego mo�na pragna�, ale nie trzeba szuka�...� �Niczego si� nie szuka - pomysla� Seweryn - wszystko si� znajduje...� Podszed� do drzwi i chwil� nas�uchiwa�: �aden odg�os nie maci� w tej stronie ciszy. A wi�c! Wyja� z szafy ciep�a kurtk�, w�o�y� na siebie, wzia� czapk�, potem z biurka rewolwer i wsadzi� go do kieszeni. Nagle pomysla�: �W�asciwie, dlaczego ja to wszystko robi�? Po co?� I w tej chwili zda� sobie spraw�, �e powody, kt�re dotychczas wydawa�y mu si� niezwyk�ej wagi, sa w rzeczywistosci sztuczne i nieprawdziwe. Nawrocki? C� mu z tej strony grozi�o? Co wskazywa�o, aby posterunkowy zamierza� opowiada� komukolwiek histori� z Burakiem? Z ca�a pewnoscia wystarczy�o mu, �e sam wie. Zatem? Seweryn z nerwowym pospiechem zacza� zapina� kurtk�. Czu�, �e ani chwili d�u�ej nie wytrzyma w pokoju. Mia� wra�enie, jakby si� dusi�. Ale w ciagu paru sekund, kt�rych potrzebowa�, aby dojs� do drzwi, ogarna� go nagle tak straszliwy niepok�j, i� uderzony nim zachwia� si� i �eby nie upas�, musia� oprze� si� o stojace obok krzes�o. W tym momencie straci� swiadomos�. Ockna� si� nie pami�tajac zupe�nie, co si� z nim dzia�o. Sta� ciagle w tym samym miejscu, wsparty o krzes�o, kt�rego por�czy uczepi� si� kurczowym chwytem palc�w, i chocia� ostry kant drzewa bolesnie wpi� mu si� w cia�o, ba� si� opusci� d�o�. Szum w g�owie parali�owa� w nim energi�. Brakowa�o mu powietrza, przymkna� wi�c oczy, stara� si� r�wno oddycha�. Powoli przychodzi� do siebie. By� pewny, �e od chwili, w kt�rej utraci� przytomnos�, up�yn�o bardzo wiele czasu. Ale gdy spojrza� na zegarek, przekona� si�, �e wszystko to nie trwa�o nawet ca�ej minuty. �Po prostu zawr�t g�owy� - wyt�umaczy� sobie. Otrzasna� si�, jakby wyszed� z zimnej kapieli. �No, dosy� tego!� - zdecydowa�. Zgasi� swiat�o i znalaz�szy si� na korytarzu zamkna� za soba drzwi na klucz. Drog� zna� dobrze, m�g� swobodnie porusza� si� po ciemku. Musia� zreszta przeby� tylko kilka krok�w, aby znalez� si� przy drzwiach wychodzacych na ogr�d. Klucz wisia� na scianie, mia� jednak przy sobie drugi zapasowy. Noc otoczy�a go ciemnoscia i ch�odem. Wiatr szarpa� mrokiem, k��by zesch�ych lisci jak rz�sisty deszcz szumia�y. Chcac unikna� spotkania z nocnym str�em, Seweryn zaraz z ganku skr�ci� w boczna alej�, aby okra�ywszy doko�a park dotrze� do ma�ej furtki przez nikogo obecnie nie u�ywanej, a wychodzacej na rozdro�e u ko�ca wsi. Podni�s� ko�nierz i ruszy� szybkim krokiem. Z poczatku aleja bieg�a wzd�u� brzeg�w Zelwianki. By�a to droga zawsze mroczna i wilgotna, wydana mimo g�stego i wysokiego zadrzewienia na najporywistsze wiatry od p�l i �ak. Teraz ciemnos� tu le�a�a nieprzenikniona, a d�ugi rzad klon�w, odartych z lisci i bitych sprzecznymi podmuchami, zdawa� si� coraz s�abiej broni� przed tym naporem. Chwilami, jak tama przerwana, za�amywa� si� i wtedy czarne potoki, spienione i gwa�towne, rozdziera�y noc od ziemi do nieba. Chcac jak najpr�dzej przeby� ten odcinek, Seweryn zacza� biec. Wiatr uderza� go w piersi, bi� po plecach, smaga� twarz. �Ju� niedaleko!� - doda� sobie odwagi. Rzeczywiscie alej� zamyka� wkr�tce nag�y spadek terenu poros�ego niskimi, g�sto poplatanymi krzakami: poczatek mokrade� wybiegajacych ju� poza obr�b parku. Trzeba by�o teraz skr�ci� na lewo, sz�o si� waska scie�ka, zle utrzymana, ginaca raz po raz wsr�d gaszcz�w. Ale za to bliskos� muru os�abia�a si�� wiatru. Doszed�szy do furtki, Seweryn musia� chwil� pora� si� z zardzewia�ym zamkiem. Rzadko otwierane drzwi nie�atwo dawa�y si� pokona�. Wreszcie po d�u�szych zabiegach �elazna, ci�ka p�yta ustapi�a. Szosa by�a pusta, chaty ju� ciemne. Cisza, nawet psy nie ujada�y. Mimo to Seweryn zdawa� sobie spraw�, �e czeka go teraz najtrudniejszy odcinek drogi. Gdyby go ktokolwiek zauwa�y�... Mia� jednak wewn�trzna pewnos�, �e tego uniknie. By� spokojny. Przyspieszy� tylko kroku, bowiem zaledwie kwadrans dzieli� go od dziesiatej. Gdy mina� zamkni�ty szynk Litowki, a potem nieczynny m�yn, poczu�, �e �adne teraz przeszkody nie moga mu ju� przeszkodzi�. Skr�cajac mi�dzy op�otki prowadzace do domu Nawrockiego, odbezpieczy� rewolwer. Wiatr przycich� na chwil�. Wilgotny zapach �ak uderzy� w nozdrza. Gdzies w pobli�u zaskowycza� pies, ale zaraz umilk�. Ju� z daleka Seweryn zobaczy�, �e w pokoju Nawrockiego pali si� swiat�o