Ciekawe miejsca w sieci

Odp�dza� pokus� snu, podobnie jak smiertelnie znu�ony w�drowiec prze�amuje sennos� w obliczu niebezpiecze�stwa. C� z tego, �e cia�o omdlewa ze zm�czenia, g�owa cia�y, a powieki same bezsilnie opadaja? Trzeba wiedzie�, kiedy mo�na, kiedy wolno spa�. Pozornie tak �atwo jest wymkna� si� nieprzyjacielowi. Zdawa�oby si�: mo�na go zwies�, zmyli� slad. Pomi�dzy wieczorem a najbli�szym rankiem jaki� rozleg�y le�y czas! Ka�dy krok u poczatku wyznacza inna drog�. Tysiac scie�ek biegnie w g�ab nocy, niknacych, gdy swit zedrze ciemnosci. Ale na ka�dej wr�g jest przy nas, cierpliwie, krok za krokiem da�ac po naszym tropie. Spojrze� mu prosto w oczy, nie zadr�e�, nie ugia� si� przed jego zdobywcza si�a, to jedno mo�e ocali�. Ale jak wydrze� z siebie z�o, kt�re w nas czai si� zawsze wyczekujace, zawsze gotowe do skoku? Jak pochwyci� wroga, kt�ry jest w naszej krwi i w naszych myslach? Ksiadz Sieche� kl�cza�, skrzy�owane ramiona wspar�szy o niski sto�ek. Pochyli� g�ow�. Mia� wra�enie, jakby mu barki ogromny ci�ar przygni�t�. Gdy zapada noc taka, jak dzisiaj, bez granic, wydaje si�, �e z�o ca�ego swiata scieka w serce czuwajacego. Doko�a, na bezmiernych obszarach, w niskich chatach wiejskich i dalej, w ludowych kamienicach uciszonych miast spia ludzie zmordowani dniem. Bezbronny t�um. �atwa zdobycz. Kt� spi snem sprawiedliwego? D�onie, kt�re jeszcze przed chwila chciwie si�ga�y po rozpust� i zysk, dygoca teraz niespokojnie, jak p�omie� przygnieciony popio�em. Nagie cia�a dysza goraczkowo. Zwarte usta skry�y k�amstwa i kuszace podszepty, powieki zamkn�y pope�nione i przysz�e zbrodnie. Gdzie� sa mury mierzone trzcina z�ota? Wiatr szarpna� otwartym oknem. Okiennica uderzy�a o szyb�. Chlusna� deszcz. Ale proboszcz nie poruszy� si�. Jego oczy szeroko rozwarte zdawa�y si� przebija� ciemnos�. Dra�a ja a� do przepastnego dna. Zwyci�aja przestrze�. Czas stana�. I przez sekund�, kt�ra trwa wieki, wydaje si� kl�czacemu, �e widzi wszystko, co dzieje si� na swiecie a� po jego najodleglejsze kra�ce. Straszliwa chwila. To jest tak, jakby jakas zas�ona spad�a rozci�ta nagle niewidzialna r�ka, ukazujac grozna wizj�. Oto ziemia niezmiernie ogromna, a jednoczesnie tak drobna, i� mo�na ja ramieniem opasa�, le�y nieruchoma, sci�ta cisza: bezkresna, ruda pustynia, obszary zje�one czarnymi kamieniami, zastyg�e wody, lasy skamienia�e, miasta puste jak szkielety, a nad tym niesko�czonym cmentarzyskiem niebo niskie i miedziane. Niebo, kt�rego ci�ar przygniata serca spiacych. Ludzie! Wida� ich cia�a pokotem rzucone na zesch�a ziemi�, jedno przy drugim, nagie i sine, niby niesko�czony szereg umar�ych. I nagle, jakby na jeden wielki g�os rozcinajacy milczenie od wschodu do zachodu i od p�nocy na po�udnie, budza si� wszyscy. Ale nikt nie zrywa si� i nie spieszy pos�usznie ku wezwaniu. �adne wo�anie mu nie odpowiada. �aden szept ani ruch nie targna niewzruszonym spokojem. Piersi le�acych uderzone niebem zamar�y. To tylko ich oczy szeroko rozwarte oddychaja smiertelna trwoga. Przera�eniem nie pozostawiajacym miejsca dla nadziei. - Jestem z wami! - szepce ksiadz Sieche�. Bo czy� nie p�ta go niemoc ta sama, kt�ra wszystkim na ziemi ka�e w tej chwili kona�, lecz nie pozwala umrze�? Oto r�wnos�, o kt�rej ludzie nie chca wiedzie�. Bogactwo staje si� podobne �achmanom �ebraka, w�adza kruszy si� w pora�onych d�oniach i jak pr�chno przesypuje przez palce. Ale gdy ranek przywr�ci ziemi jej kuszacy kszta�t, kt� z �ywych wyrzeknie si� dobrowolnie z�udnych przywilej�w? Kiedy� wybije godzina sprawiedliwosci dla krzywdzonych i poni�anych? Tyle doko�a chciwosci, okrucie�stw, tyle k�amstw i jadu nienawisci i pogardy, i� zdaje si�, �e nic nie zdo�a zasklepi� krwawiacych ran. C� mo�e zmieni� si�? Tu cho�by, na tym drobnym skrawku sedelnickiej ziemi. Dziedzic sedelnicki nie zrzeknie si� bez przymusu swoich rozleg�ych p�l i las�w, jak drapie�ne kleszcze opasujacych doko�a n�dzne ch�opskie zagrody. Grzegorz Litowka nie porzuci str�czycielstwa. Zab�akanej w dalekim miescie Oldze Kukisz�w �aden g�os nie podszepnie powrotu do rodzic�w. M�ody Burak, kiedy wyjdzie z wi�zienia, znowu zacznie kras�. Kierownik poczty nie z�agodzi serdeczniejszym s�owem cierpie� umierajacej �ony. Fiodor Dubrowski, nienasycony swoja m�odoscia, z lekkim sercem porzuci po miesiacu ka�da dziewczyn�. Ile� ich jeszcze przyjdzie p�aczacych na niego, jak przedtem przychodzi�y z �alami na Siemiona? A Siemion, kt�remu ju� tak niewiele chwil pozosta�o do �ycia... A Michas... Proboszcz zaciska d�onie. G�ste krople potu zwil�aja mu skronie. - Najlichszym z lichych jestem, Panie. Tamci nie znaja Ci�, dlatego b�adza. Ale mnie ukaza�es si�, jak wicher wstrzasna�es mna... Da�es wszystko. A c� ja daj�? Jak�e n�dzny jest plon minionych lat! C� uczyni� dla ludzi, kt�rych mu powierzono? Nigdy nie umia� znalez� drogi do cz�owieka. A za to jak cz�sto i w jak wielu okolicznosciach czu� si� intruzem. Tak rzadko udawa�o mu si� prze�ama� bolesny i upokarzajacy mur, kt�ry odgradza� go od ludzi wtedy w�asnie, gdy chcia� im siebie ofiarowa�. A jesli, zdarza�o si�, odnajdywa� porozumienie, czy� by�o ono czyms wi�cej ni� przelotnym b�yskiem ukazujacym zaledwie w mglistym oddaleniu, jak ogromne musi by� szcz�scie, gdy zbudzi si� zb�akana dusz� z letargu i oczyszczona postawi przed Panem. Prze�y� kilka takich olsnie� Kiedy ockna� si� z omdlenia i otworzy� oczy, wyda�o mu si�, �e jest w wi�zieniu. Mia� wra�enie, �e le�y na twardej pryczy, w ciasnej i niskiej celi, w g��bi wyraznie zarysowa�o si� ma�e, okratowane okno. Nie zaniepokoi� si� tym odkryciem. �Jest noc� - pomysla� tylko. Nawet go to nie zainteresowa�o, w jaki si� tu spos�b dosta�. Zamkna� z powrotem powieki i tak le�a� d�u�sza chwil�. Dopiero szum wiatru i g�osy uswiadomi�y mu pomy�k�. Od razu przypomnia� sobie miniona godzin�, wszystko a� do ostatniego b�ysku przytomnosci. C� za historia! L�ki, widziad�a, urojone rozmowy, goraczkowa maligna, stek chorobliwych bredni. Stwierdza� to jednak oboj�tnie, bez wzruszenia, jakby w tym wszystkim nie bra� bezposredniego udzia�u, lecz pozostawa� z daleka w roli widza. Czu� si� zreszta teraz znacznie lepiej. Gdy usiad�, nie zakr�ci�o mu si� w g�owie, mina� r�wnie� m�czacy bezw�ad cia�a, kt�re chocia� dalekie od spr�ystosci, pozwala�o ju� przecie� soba kierowa�. Pierwszych kilka ruch�w wykona� sztywno i niepewnie, jakby by� manekinem. Jeszcze nie dowierza�. Ale gdy wyprostowa� si� i stana� na nogach, wstapi�a w niego otucha. Nie bez z�osliwej uciechy pomysla� o policjantach, kt�rych tak zr�cznie umia� pozostawi� poza soba. Wr�ci�a mu i sprawnos� myslenia. Orientujac si� wed�ug przebytej drogi, m�g� przypusci�, i� wed�ug wszelkiego prawdopodobie�stwa znajdowa� si� gdzies w okolicy Wo�kowyska. Przedostania si� do miasta wola� nie ryzykowa�. Zaspokoi� g��d- to by�o obecnie najwa�niejsze. Nie czekajac na swit, postanowi� natychmiast, korzystajac z os�ony nocy, wyruszy� na poszukiwanie jakiejs wsi. By� pewny, �e instynkt go nie omyli i dobrze poprowadzi. Wygramoli� si� z sza�asu i poszed� w kierunku, w kt�rym uczyni� pierwszy krok. Przyzwyczajony do cz�stego przebywania w ciemnosciach, szybko oswoi� si� z terenem. Po zapachu mokrade� domysli� si�, �e idzie wzd�u� rzeki. B�r sosnowy w tym miejscu by� wysoki i g�sty, lecz brak krzak�w u�atwia� posuwanie si� naprz�d. Ju� po paru minutach Morawiec odr�nia� ci�kie i twardo mrok ��obiace cienie pni. Wymija� je pewnie, o�ywiony ruchem szed� coraz szybciej, ostry wiatr siek� go po twarzy, nie czu� jednak ch�odu. By�o mu lekko, prawie radosnie. Wsr�d tego wewn�trznego upojenia traci� chwilami swiadomos�, i� znajduje si� w lesie. Wysokie szumy ogromnymi wodospadami raz po raz sp�ywa�y na ziemi�, i oto, jakby zap�odnione tym o�ywczym deszczem, wyrasta�y nagle pod nogami puszyste trawy, wolna przestrze� �ak otwiera�a si� doko�a, wiatr nastraja� cia�o pospiesznym i szerokim oddechem. Wyda�o si� Morawcowi, i� tylko patrze�, a gwa�towniejszy podmuch sp�ynie snopem swiat�a, rozewrze w g�rze ciemnosci i wielkie niebo nocy wstanie wysoko, pe�ne gwiazd wirujacych bezszelestnie: obszar bezkresny, pod kt�rego bezpieczna os�ona uspiona noc wolno toczy swoje pola, miasta, lasy i rzeki. Kilka razy zawadza� o wystajace korzenie, traci� r�wnowag�, lecz machinalnie wyprostowywa� si� i szed� dalej nie zauwa�ajac nawet potkni��. Coraz wyrazniej zdawa� sobie spraw�, �e musi si� spieszy� i ani na chwil� nie wolno mu zatrzyma� si� i odpocza�. Mia� niejasna, lecz uporczywa pewnos�, �e gdyby teraz przystana� - natychmiast wszystko by si� odmieni�o. Znajdowa� si� w stanie podobnym do marzenia p�sennego, kiedy prze�ywa si� powiewne obrazy pe�ne napi�cia nerw�w, lecz wie si� jednoczesnie, i� obok, jakby o krok, stoi i czeka inna rzeczywistos� i tylko nieznaczny ruch wystarczy nieuwa�nie w jej kierunku uczyni�, aby jak wirom rzeki pozwoli� si� jej wciagna�. Pocza� go ogarnia� niepok�j. By�o mu coraz gor�cej, palto zapi�te pod szyj� utrudnia�o oddech. Rozpia� je wi�c, odwina� szalik, czapk� zsuna� z czo�a. Nagle poczu�, �e grunt pod nogami staje si� mi�kki. Zrobi� jeszcze kilka krok�w: ziemia wyraznie ugina�a si�. �Bagna!� - przemkn�o mu przez g�ow�. Skr�ci� raptownie w bok, rzuci� si� ca�ym cia�em, ale ledwie dotkna� nogami ziemi, uswiadomi� sobie, i� szybko zapada si� w grzaskie mokrad�o. Instynktownie wyciagna� przed siebie ramiona. Nie znalaz� �adnego oparcia, powietrze wymkn�o mu si� z d�oni jak osliz�a ryba, szarpna� si�, chcia� si� podzwigna�, uwolni� nogi oblepione ju� po kolana g�sta mazia. Gdy wypr�y� a� do b�lu musku�y plec�w i ju� si� zamierza� poderwa� do rozpaczliwego skoku, zawirowa�o mu w g�owie, a w g�rze wysoko ponad soba, jakby w przelocie, ujrza� czarne, �opoczace skrzyd�a sosen. Jednoczesnie md�y od�r bagniska uderzy� go w nozdrza, pod palcami poczu� lepka wilgo�. Krzykna�. Ju� si� nie zastanawia� nad celowoscia ruch�w. Jak zwierz� osaczone w lesnym ost�pie szamota� si� slepo, bi� r�koma przed siebie. Grz�zna� przecie� w mokrad�o coraz g��biej. Ju� do pasa si� zanurzy� i ciagle jeszcze nie czu� pod stopami oparcia: przepas� rozwiera�a si� powoli, wch�ania�a szarpiace si� cia�o bezszelestnie. Chcia� jeszcze raz krzykna�, wo�a� pomocy. Ale strach i obrzydzenie zd�awi�y mu gard�o. Us�ysza� jedynie st�umione rz�enie, nieporadny, chrapliwy be�kot cz�owieka, kt�ry dusi si�. �Koniec� - pomysla�. Nie czu� �alu, �e umiera. Ogarn�a go tylko zaciek�a nienawis� do podobnego ko�ca, do smierci tak przypadkowej, bezsilnej i wstr�tnej. Zdawa� sobie spraw�, �e przytomnos� nie opusci go do ostatniej chwili. B�dzie dzia�a� nawet w�wczas, gdy b�oto zacznie mu si� wdziera� do ust, zalewa� uszy, potem nos, wreszcie oczy. Wzdrygna� si�. Zn�w usuna� si� g��biej. Wo� zgnilizny, ci�ka i duszna, przyprawia�a go o md�osci. By�a cisza. Wiatr zatrzyma� si� gdzies ponad lasem. Tylko rozbudzone bagno dawa�o o sobie zna� g�uchym bulgotem. W pobli�u, mo�e z odleg�osci kilkudziesi�ciu krok�w, krzykna� jakis ptak. Natychmiast drugi odpowiedzia� z daleka. Dzikie kaczki. Morawiec nie rusza� si�. Odzyska� r�wnowag�, sta� wyprostowany, z d�o�mi lekko wzniesionymi. By�o doko�a tak ciemno, i� wzrok na pr�no szuka� jakiegokolwiek punktu oparcia. C�? Zanim godzina przedswitu rozjasni mrok, b�dzie ju� po wszystkim. Nikt nawet nie domysli si�, co si� tu wydarzy�o pewnej nocy. Za kilka tygodni mrozy zetna mokrad�a, spadnie snieg... Pomysla�, �e najlepiej uczyni przyspieszajac koniec. Im pr�dzej, tym lepiej. Przechyli� si� wi�c, ale zanim wykona� zamierzony ruch, wyda�o mu si�, �e nogami opar� si� wreszcie o pewny grunt. By�o jednak za p�zno. Nie zdo�a� ju� opanowa� rozp�du, kt�ry sam wywo�a�, gwa�towne szarpni�cie celem utrzymania r�wnowagi sp�zni�o si� o u�amek sekundy i Morawiec zeslizna� si� na bok. Upad� na prawa stron�, d�awiacy ch��d dosi�gna� mu piersi, ogarna� rami�. Wtedy zacza� krzycze�. Ksiadz Sieche� us�ysza� ju� pierwsze wo�anie Morawca. Dobieg�o go z daleka. Natychmiast zatrzyma� si�. G�os przyszed� od strony Zelwianki. Czy�by ktos zab�adzi�? Proboszcz skr�ci� ze scie�ki i zacza� pospiesznie is� na prze�aj lasem. Po gruncie opadajacym ku do�owi lekka pochy�oscia pozna�, �e rzeka musia�a przep�ywa� niedaleko. Zwolni� wi�c kroku, wiedzac, �e w tej cz�sci lasu zdradzieckie bagna ciagn�y si� na znacznej przestrzeni. Wiatr, wciskajacy pomi�dzy drzewa zg�szczony zapach wilgoci, wskazywa� na bliskos� mokrade�. Wo�anie nie powt�rzy�o si�. Ksiadz Sieche� przystawa� kilka razy, nic jednak nie s�ysza�, by�a cisza, nawet szum sosen pop�yna� g�ra st�umiony. Sadzac, �e uleg� z�udzeniu, zamierza� zawr�ci�, gdy nagle w odleg�osci kilkudziesi�ciu najwy�ej krok�w rozleg� si� przejmujacy krzyk, g�os m�czyzny gwa�townie na pe�nym oddechu wyrzucony, wibrujacy przera�eniem, wo�anie, kt�re zrazu wyda�o si� kr�tkie, lecz zanim si� urwa�o, przesz�o w przeciag�y skowyt, rozdzierajacy, ob�akany ryk. Ksiadz Sieche� zadr�a�. Podobnie krzyczacych ludzi s�ysza� w czasie wojny. Od razu zda� sobie spraw�, �e musi komus grozi� niebezpiecze�stwo. - Kto tu? - zawo�a�. Posuna� si� naprz�d kilka krok�w i poczu�, �e ziemia pod nogami zaczyna si� ugina�. Teraz wszystko zrozumia�. Nie zastanawiajac si�, �e sam si� nara�a na niebezpiecze�stwo, rzuci� si� przed siebie w ciemnos�. Grzazki grunt lekko si� rozstapi� i proboszcz po kolana zapad� si� w b�oto. Ale ju� przy sobie, zaledwie o par� metr�w, s�ysza� rz�enie cz�owieka, oddech przyspieszony, wcisni�ty gdzies nisko, jak gdyby ze dna g��bokiej przepasci wychodzacy. W tej chwili na nowo zerwa� si� wiatr. Gwa�townym k��bem runa� z wysoka. Zafalowa�o powietrze. Ksiadz Sieche�, wykrzykujac jakies s�owa kr�tkie i urywane, przechyli� si� i nagle, gdy wyda�o mu si�, �e zapada si� w mroczna g�ab, uczu� pod palcami zacisni�ta d�o�. Schwyci� ja, ju� ramiona tamtego cz�owieka trzyma� w swoich ramionach, przyciagna� je, poderwa�, jakby dzwigna� chcia� ogromny g�az. Mysl proboszcza pracowa�a r�wno i spokojnie. Zdawa� sobie spraw�, �e od tej jednej minuty zale�e� b�dzie nie tylko �ycie tamtego cz�owieka, lecz i jego w�asne. Ta swiadomos� doda�a mu si�. Czu�, �e si�a o jaka siebie nawet nie podejrzewa�, wst�puje w niego i na wskros przenika. Z odleg�osci czasu nigdy nie zdo�a sobie przypomnie�, w jaki spos�b uda�o mu si� tego przypadkowo spotkanego m�czyzn� uratowa�. Pozostanie mu jedynie w wyobrazni ciemnos�, a w niej okrutny ci�ar obcego cia�a, kt�re przyciaga� ku sobie kurczowym napr�eniem musku��w. Mia� wra�enie w tej chwili, jak gdyby zwar� si� z nieub�aganym wrogiem, jak gdyby od tego, czy zwyci�y, czy pozwoli si� pokona�, zale�a�o nie tylko �ycie, lecz cos o wiele wi�kszego. Z poczatku Morawiec by� zbyt oszo�omiony zjawieniem si� nieoczekiwanego zbawcy, aby dopom�c jego wysi�kom. Gdy jednak uczu�, �e ci�ar bagna usuwa si� powoli z piersi, wypr�y� si� instynktownie, mocniej przywar� do obejmujacych go ramion. I tak przycisni�ci do siebie, z�aczeni jednym oddechem i jednym dr�eniem, walczyli zaciekle, w skupionym milczeniu. Ksiadz Sieche� poczu� wyraznie pod nogami grunt. Wpar� si� w niego mocno. Odetchna�. Tamten za to w ostatniej chwili os�ab�. G�owa opad�a mu bezsilnie, ramiona zwiotcza�y. Proboszcz pociagna� go za soba jeszcze kilka krok�w. Znajdowali si� ju� w lesie. Ostro�nie wi�c, jakby mia� do czynienia z chorym dzieckiem, u�o�y� m�czyzn� na suchej ziemi. Morawiec le�a� bez ruchu. Ogarn�a go niemoc podobna tej, kt�ra nasz�a go przed godzina w sza�asie. Cia�o mia� skostnia�e, oblepione b�otem, mimo to czu� w sobie palace bolesne goraco. Szumia�o mu w g�owie. �Mam goraczk� - pomysla�. Nagle wyda�o mu si�, �e cz�owiek, kt�ry go uratowa�, odszed�. Zaniepokojony, podzwigna� g�ow�. Ksiadz Sieche�, us�yszawszy szmer, przykl�kna�. Morawiec uspokoi� si�. Z powrotem opar� g�ow� o ziemi�

EGIPT:EGIPTOLOGIA,wyprawy, turystyka przygodowa, wycieczki, kursy autorskie Fabiana Welca.

EgiptTurystyka autorskie wyprawy krajoznawcze przygodowe do Egiptu EGIPTOLOGIAFotografie

Tagi: wycieczki turystyka krajoznawcze egiptologia wyprawy