Ciekawe miejsca w sieci

Anna gorzko usmiechn�a si�. Gdy pami�� przywo�ywa�a to dawne wspomnienie, zawsze ogarnia�o ja wra�enie, i� ca�a odleg�a przesz�os� w stosunku do �ycia obecnego jest czyms nierealnym, jak gdyby zamkni�tym kr�giem zdarze� nale�acych do innego zupe�nie cz�owieka. Nie znajdowa�a �adnej �acznosci pomi�dzy soba a tamta ma�a dziewczynka sprzed kilkudziesi�ciu lat. Najch�tniej te� odp�dza�a od siebie wspomnienia. Czemu� wi�c teraz z tak czu�ym nieomal poddaniem pozwala�a zagarna� si� p�ynacym z daleka obrazom? Wtedy �y�a jeszcze matka. Wiele jednak godzin przebywa�a poza domem. Pracowa�a w krawieckim magazynie, mia�a tam du�o roboty. Czasem wyszed�szy rano, wraca�a p�znym wieczorem. Nie by�o na to �adnej rady. Anna musia�a si� podda�. Czu�a si� bezbronna i swiadomos� zale�nosci od spraw zawik�anych w inny, daleki, a jej niedost�pny swiat, kt�ry na ca�y dzie� zabiera� matk�, nie pozwala�a szuka� odpoczynku nawet w tych godzinach wczesnego przedpo�udnia, kt�re wype�nia�o �ycie skrz�tne i pracowite, pe�ne �mudnej bieganiny pani Podhaliczowej, codziennie rozwijajace si� w tym samym rytmie, nanizane wed�ug raz na zawsze ustalonego porzadku. Anna bra�a udzia� w tych domowych obrzadkach. Pani Podhaliczowa lubi�a ja wciaga� w krag swoich poczyna�, lecz wszystko, co w ciagu przedpo�udnia dokonywa�o si� w malutkim, jak gniazdo osadzonym w kacie oficyny mieszkaniu, nie mog�o wyrwa� z serca dra�niacego niepokoju. Ju� budzac si�, zanim prze�y�a bolesna chwil� rozstania z matka, mysla�a pe�na l�ku o wieczornych chwilach oczekiwania jej powrotu. Najgorsze by�y czasy zim. Budzi�a si� w nieprzyjaznych ciemnosciach, nieraz jeszcze w srodku nocy, ale poniewa� nie zna�a godziny zawieszonej w odleg�ym kacie pomi�dzy monotonnym tykaniem zegara, ba�a si� usna�, aby nie przeoczy� chwili, w kt�rej matka wstanie, po cichu ubierze si� i nie jedzac najcz�sciej sniadania odejdzie. Z czasem nauczy�a si� rozpoznawa� godziny po odg�osach. Ale i w�wczas walczy�a z sennoscia, nie ufajac dzwi�kom, kt�re jak z�e duchy przynosi�y z daleka nieub�agane znaki. Wydawa�o si� jej, �e w tym swiecie tajemnych, porannych poczyna� mo�e pewnego dnia ulec wszystko nag�ej zmianie i gdyby zawierzywszy wiadomemu porzadkowi zasn�a - matka odesz�aby bez po�egnania. Wola�a wi�c czuwa� wobec niebezpiecze�stwa. Wola�a wybiega� mu naprzeciw. A jednoczesnie czerpa�a smutna rados� z s�odkiej bliskosci le�acej obok matki. Ws�uchiwa�a si� pilnie w jej cichy, r�wny oddech, wiedzac, �e w pewnej chwili, jego ciep�o, majace cos z mi�kkosci nagrzanej s�o�cem trawy, przybli�y si� i zmieni w goracy poca�unek. Jak�e pragn�a i ba�a si� tej chwili! Wiedzia�a, �e minuta ufnego wtulenia w ramiona matki musi szybko pierzchna�, jakby bicie serca, kt�re czu�a przy swoim sercu, niecierpliwie znaczac uciekajacy czas, przynagla�o do pospiechu; wiedzia�a r�wnie�, �e potem na kszta�t rozleg�ej i ogromnie smutnej r�wniny, ogladanej kiedys z okna pociagu, otworzy si� szeroki bieg t�sknych godzin, ci�ko jak blady dzie� wy�onionych z mroku i powoli, zn�w w g�ab tym razem ju� mroku wieczornego zda�ajacych. Ale nawet pami�� cierpkiego smaku godzin, wsr�d kt�rych mia�a si� tak d�ugo b�aka�, nie t�umi�a w niej pragnienia poca�unku: kr�tkiej chwili szcz�scia zawistnie sciganej przez koniecznos�. To ranne powitanie, r�wnoznaczne z po�egnaniem, bo wszystko, co p�zniej matka czyni�a, stawa�o si� niepowrotnym odp�ywaniem radosci i spokoju, by�o w ciagu dnia jedynym oparciem Anny. By�a to chwila, do kt�rej ucieka�o si� jak pod dach w czasie wiatru i s�oty. Jej waski krag promienia� swiat�em w ciemnosciach. Przypas� do niego, zanurzy� si� w nim i zaczerpna� stamtad oddechu, kt�ry gra� potem w piersiach nieokreslona spiewna rzewnoscia - jakie� to by�o wytchnienie i ulga. I wtedy wczesny zmierzch zimowy, przedtem grozny, teraz sta� si� �askawym sprzymierze�cem. Anna nauczy�a si� tysiaca wybieg�w, odkry�a si�� przymilnych k�amstw, byle tylko wyrwa� si� spod opieki pa�stwa Podhalicz�w, opusci� ich jasny pok�j i umkna� do swego, gdzie w mroku szybko g�stniejacym mog�a wr�ci� do chwili narodzonej w podobnym cieniu. Kiedy wraz z zieleniejacymi na podw�rzu kasztanami przysz�y d�ugie dnie, odkry�a, �e powr�t do ma�ej porannej chwili osiagna� mo�na sztucznie: zamknawszy oczy. Potrzebowa�a do tego tylko samotnosci i ciszy. Podw�rko by�o spokojne, ludzie zaludniajacy oficyny bardzo dalecy w swoich mieszkaniach, niebo �agodne. W czerwcu, gdy zmierzchy szerokimi t�czami wyrasta�y w g�rze, w powietrzu unosi� si� zapach kwitnacych pomi�dzy kasztanami akacji, a pewien pan wygrywa� na wiolonczeli melodie, kt�re jak waskie, faliste scie�ki prowadzi�y w g�ab nieznanych i tajemniczych kraj�w. Po dniu zgie�kliwym, pe�nym ludzi i g�os�w, Anna odpoczywa�a. Umyka�a z ramion czasu p�tajacego strachem i niepokojem. Pod zamkni�tymi powiekami odnajdywa�a wytchnienie, wsr�d kt�rego ju� tylko na kszta�t pogodnego strumienia przep�ywa�a t�sknota za matka. Niekt�re obrazy stale towarzyszy�y tym rozmyslaniom. Zw�aszcza jeden szczeg�lnie cz�sto wraca� i jakby by� pamiatka po tych dniach ze smiercia matki rozsypanych na proch, przetrwa� jeszcze d�ugo potem, zawsze ten sam, zakwitajacy przez wiele lat niezmiennym urokiem. Najpierw by� mrok, ale wystarczy�o powieki silniej zacisna� albo przykry� je d�o�mi, aby z g��bi, z samego srodka ciemnosci wyp�yna� jasny punkt. Kiedys, wyjechawszy z matka za miasteczko, ujrza�a Anna na dnie g��bokiej studni lekko ko�yszacy si� na ciemnej wodzie kwiat kacze�ca. Obj�ta ramionami matki, le�a�a na ch�odnym ocembrowaniu i kiedy nagle zawo�a�a - g�os jak kamie� polecia� w d� i wyda�o si� jej, �e liscie zadr�a�y wsr�d mi�kkich kr�g�w, nasycajac je �ywym ciep�em. Po chwili ca�e dno by�o z�ote. Tu z poczatku dzia�o si� cos podobnego. Ma�a gwiazdka rozszerza�a si�, wypiera�a mrok, a gdy dla swego promiennego przepychu nie znajdowa�a ju� miejsca - rozst�powa�a si� jak woda nasycona swiat�em i nagle zmacona ostrym podmuchem. Wtedy pomi�dzy z�ocistymi ko�ami ukazywa�y si� bia�e go��bie... Od domu Nawrockiego dzieli�o Ann� kilkadziesiat zaledwie krok�w. Dopiero teraz spostrzeg�a, �e swiat�o nabra�o silniejszego blasku: zawieszone nisko ponad ziemia, jak s�up ognisty p�on�o w ciemnosciach. Znowu zatrzyma�a si�. Tym razem uczyni�a to machinalnie, nie zdajac sobie sprawy dlaczego. �Przecie� chc�, �eby to wszystko pr�dko si� sko�czy�o - mysla�a. - Dlaczego wi�c zwlekam?� Jednak nie rusza�a si�. Sta�a nads�uchujac. Nagle wyda�o si� jej, �e ktos zbli�a si� od strony �ak. Wyraznie s�ysza�a kroki. Przytuliwszy si� do p�otu wstrzyma�a oddech. Ale cho� szybko zorientowa�a si� , �e to krople mg�y skapuja z drzew, przez d�u�sza chwil� jeszcze pozostawa�a pod wra�eniem bliskosci jakiegos cz�owieka. Czu�a owa bliskos� ca�ym cia�em, ka�dym w��knem nerw�w i w pewnym momencie swiadomos� ta nienasycona w swej zach�annosci sta�a si� tak straszliwa m�czarnia, i� w ostatnim zaledwie momencie zda�y�a zapanowa� nad pragnieniem zawo�ania. Przygryz�a wargi. I dopiero, gdy b�l doszed� do jej swiadomosci, zda�a sobie spraw�, �e chcia�a krzykna�: Pawle! �Zaczynam majaczy�...� - przemkn�o jej przez g�ow�. Szybko zwr�ci�a si� w kierunku swiat�a. Ju� nie wybiera�a dogodniejszej drogi, sz�a byle pr�dzej, grzaskie b�oto chlupa�o pod nogami. Furtka by�a otwarta. Dobiega� monotonny stuk otwartego okna. Poza tym pustka. Zdziwi�a si�, �e Nawrocki nie wychodzi na spotkanie. Podw�rko, o ile si� mog�a zorientowa� w ciemnosciach, by�o niewielkie, w g��bi szelesci� ogr�d. Kontury chaty, lekko podkreslone smuga swiat�a, rysowa�y si� w mroku niekszta�tnymi cieniami, w srodku czernia� otw�r sionki. �Wszystko pootwierane� - pomysla�a z zaniepokojeniem. Po chwili wahania wesz�a do srodka. W sionce panowa�a zupe�na ciemnos�. Tylko w jednym miejscu u samej pod�ogi przeswitywa� bardzo waski skrawek swiat�a. Podesz�a w tym kierunku i r�koma odnalaz�a drzwi. Zapuka�a po cichu. Nikt nie odpowiedzia�. Powt�rzy�a wi�c, tylko g�osniej. Wreszcie lekko pchn�a drzwi. Uchyli�y si� skrzypiac i przez waski otw�r zobaczy�a najpierw bia�a scian�, potem ��ko okryte zgniecionym pledem. �Musia� wyjs� gdzies� - pomysla�a. Zastanowi�a si�, czy ma wejs� do srodka, czy te� tutaj zaczeka�. Skusi�o ja wreszcie ciep�o idace z pokoju. Przemarz�a na wietrze i mo�nos� rozgrzania si� by�a zbyt pociagajaca, aby si� jej opiera�. smia�ym ju� ruchem otworzy�a drzwi. W tej chwili Seweryn us�ysza� jej st�umiony okrzyk. Cofn�a si� za pr�g, r�ce wyciagnawszy przed siebie, jakby chcia�a os�oni� si� przed niespodziewanym widokiem. Przeciag zawirowa� w pokoju. Machinalnie zamkn�a drzwi i dopiero gdy znalaz�a si� w ciemnosciach, ogarna� ja strach. Po omacku przesz�a przez sionk� i na oslep zacz�a biec. Ju� w pobli�u drogi natkn�a si� na Litowk�. Chwyci� ja za r�ce Jakie� to proste! Rzeczywiscie, czeg� ja si� niepokoj�! - pomysla�a. - Co mnie to obchodzi? Niech go zabije. Niech go zabije!� - powt�rzy�a prawie na g�os i z zaci�ta radoscia. Morawiec szybko zasna�. Z poczatku z�y mia� sen: rzuca� si� goraczkowo, szepta� jakies niedoko�czone s�owa, g�ow� mia� rozpalona, usta szeroko rozchylone ci�ko wciaga�y powietrze. Ale powoli jego chrapliwy i przyspieszony oddech stawa� si� coraz spokojniejszy, wreszcie przeszed� w r�wny, odpoczynek dajacy rytm. Jednak ksiadz Sieche� ciagle jeszcze nie m�g� zdecydowa� si� na odejscie. Wprawdzie bardzo ju� przemarz�, mia� dreszcze i zm�czenie czu� coraz wi�ksze, ale ilekro� podnosi� si� i czyni� krok w kierunku wyjscia, wydawa�o mu si�, �e Morawiec budzi si�. Wraca� wi�c i cho� zaraz przekonywa� si� o swojej omy�ce, z powrotem jakby sobie nie dowierza�, siada� na ziemi. I jedynie pojawiajaca si� od czasu do czasu mysl o Michasiu odrywa�a go od spiacego. Czu� przecie� w sobie spok�j, owa cisz�, o kt�ra tyle razy si� modli�, lecz kt�ra zna� tak ma�o, i� gdy zjawi�a si�, wyda�a mu si� z poczatku czyms bardzo niepewnym, prawie ubogim. Znu�enie nie pozwala�o mu jednak mysle�. Ale nie oskar�y� siebie, znalaz� pewna przyjemnos� w stanie tego trzezwego odr�twienia. I w pewnej chwili wyda�o mu si�, �e to wewn�trzne milczenie, ta dziwna cisza serca wysuwa ze swojej g��bi tajemnicze wi�zy i wszystko, cokolwiek na swiecie istnieje, oplatuje i �aczy tymi znakami. Gdy zamyka� oczy, szum wiatru odp�ywa� pod jego powiekami, a w palcach, dotykalna i bliska, ros�a czysta cisza, wie�a smuk�a i bezszelestna, ogrom pnacy si� ku niebu nieruchomym ob�okiem. Spok�j. Gwa�towne szarpni�cie okiennicy poderwa�o Seweryna na nogi. Wytraconemu tak nagle z leniwego odr�twienia wydawa�o si� w pierwszej chwili, �e ktos pi�scia dobija si� do okna. Zawaha� si�, czy nie powinien wyjrze� na dw�r i sprawdzi�. Ale gdy podszed� bli�ej, nowy �oskot, kt�ry d�ugim dr�eniem przebieg� wzd�u� sciany, uswiadomi� mu, �e to tylko wiatr. Rzeczywiscie wichura wzmaga�a si�. Wsr�d ciemnych nalot�w, niby wsr�d ciagu ogromnych skrzyde�, szum drzew zatacza� monotonne kr�gi, coraz g��bszymi wirami przenikajac w dygocaca otch�a�. Z odleg�ej cz�sci parku dobieg� krzyk puszczyka. �Noc wo�a!� - usmiechna� si� Seweryn. By�o kilka minut po wp� do dziesiatej. Zdecydowawszy, �e jest ju� za p�zno na k�adzenie si�, Seweryn na�o�y� marynark�, przeczesa� starannie przed lustrem w�osy, poprawi� krawat. �Nie, niczego nie zna� na mojej twarzy� - upewni� si� jeszcze raz. Ale ledwie to pomysla�, ogarniajac siebie jednoczesnie uwa�nym spojrzeniem, uderzy� go we w�asnych oczach zimny blask, ch��d, kt�rego nie zna�, a doko�a ust grymas, kt�ry zrobi� na nim wra�enie obcego. Usmiechna� si� odruchowo, jak gdyby chcia� z siebie zetrze� t� obcos�. Jednak grymas nie tylko nie znikna�, lecz jeszcze g��bsza linia wessa� si� w rozchylone wargi, nadajac im wbrew pozorom niefrasobliwego przegi�cia wyraz okrutnej po�adliwosci. Seweryn szybko si� odwr�ci�. �Ciekawy jestem - pomysla� - czy to w�asnie to zauwa�y� we mnie ten ksi�owy smarkacz? C� za g�upstwa! A r�ce? Prawda, to znowu ten pijaczyna cos wygadywa�...� Podni�s� wolnym ruchem swoje d�onie do swiat�a: by�y smuk�e, silne, cho� delikatne. Kt� to m�wi� mu ostatnio, �e sa tak pi�kne? Od razu przypomnia� sobie pewna m�oda aktork�, z nocnego lokalu na Montmartrze, ma�a Zizi, kt�ra nad ranem, pijana, gdy dansing pustosza�, przysiad�a si� do niego i jak piskl�, przytuliwszy mu si� do ramienia swoimi ledwie rozwini�tymi piersiami, zacz�a ca�owa� go po r�kach, i prosi�, aby cho� na jeden dzie� zabra� ja z soba. Obiecywa�a, �e nazajutrz sama p�jdzie, nie b�dzie potrzebowa� jej wyrzuca�. Chcia�a cho� przez kilka godzin nie czu� samotnosci. Podoba�a mu si�. Odm�wi� jednak szorstko i brutalnie, w spos�b, w jaki mo�emy odp�dza� tylko tych, o kt�rych wiemy, �e im na nas zale�y. Gdy odchodzi�a zupe�nie ju� trzezwa, jej okrag�e, du�e ciemne oczy by�y pe�ne �ez. Gryz�a wargi, �eby nie rozp�aka� si� na g�os. W kilka dni p�zniej, nie wiedzac, co zrobi� z wieczorem, zaszed� do tego samego lokalu i spyta� o Zizi. Okaza�o si�, �e nie �yje. W�asnie poprzedniego dnia umar�a w szpitalu: otru�a si� weronalem. Jednoczesnie z tym wspomnieniem zadzwi�cza�a Sewerynowi w uszach melodia, kt�ra tego drugiego wieczora gra�a kilka razy orkiestra. By�a to piosenka z filmu �14 lipiec�, walc smutny i spokojny, cz�sto niesiony monotonnymi dzwi�kami katarynek po waskich i kr�tych uliczkach, pod niebem pogodnym i zasnutym zwolnionymi dymami. Przy�miono swiat�a, niesmia�a smuga reflektora rozpyla�a na parkiecie srebrzysta niebieskos�, pary st�oczone jedna przy drugiej ko�ysa�y si� r�wno i �agodnie, jak gdyby zakl�te na kr�tka chwil� lunatycznym snem. Od strony baru dobiega� brz�k szklanek. Seweryn ta�czy� z jedna z miejscowych dziewczyn. Zarzuciwszy mu ramiona na szyj�, nuci�a p�g�osem piosenk�. �Zna�as ma�a Zizi?� - spyta�. Oczywiscie zna�a. �Biedna!� - powiedzia�a z akcentem tkliwosci w g�osie. Seweryn chcia� si� dowiedzie�, dlaczego pope�ni�a samob�jstwo. Wzruszy�a tylko ramionami: �Czy� to mo�na wiedzie� dlaczego? Tego nigdy si� nie wie.� �Kocha�a si� w kim?� - bada�. �Nie, chyba nie - odpowiedzia�a. - To by�a porzadna dziewczyna, na pewno nie mia�a jeszcze kochanka. Mog�abym przysiac, �e szuka�a idea�u. A to niedobrze - zako�czy�a z �a�obna powaga. - Tego mo�na pragna�, ale nie trzeba szuka�...� �Niczego si� nie szuka - pomysla� Seweryn - wszystko si� znajduje...� Podszed� do drzwi i chwil� nas�uchiwa�: �aden odg�os nie maci� w tej stronie ciszy. A wi�c! Wyja� z szafy ciep�a kurtk�, w�o�y� na siebie, wzia� czapk�, potem z biurka rewolwer i wsadzi� go do kieszeni. Nagle pomysla�: �W�asciwie, dlaczego ja to wszystko robi�? Po co?� I w tej chwili zda� sobie spraw�, �e powody, kt�re dotychczas wydawa�y mu si� niezwyk�ej wagi, sa w rzeczywistosci sztuczne i nieprawdziwe. Nawrocki? C� mu z tej strony grozi�o? Co wskazywa�o, aby posterunkowy zamierza� opowiada� komukolwiek histori� z Burakiem? Z ca�a pewnoscia wystarczy�o mu, �e sam wie. Zatem? Seweryn z nerwowym pospiechem zacza� zapina� kurtk�. Czu�, �e ani chwili d�u�ej nie wytrzyma w pokoju. Mia� wra�enie, jakby si� dusi�. Ale w ciagu paru sekund, kt�rych potrzebowa�, aby dojs� do drzwi, ogarna� go nagle tak straszliwy niepok�j, i� uderzony nim zachwia� si� i �eby nie upas�, musia� oprze� si� o stojace obok krzes�o. W tym momencie straci� swiadomos�. Ockna� si� nie pami�tajac zupe�nie, co si� z nim dzia�o. Sta� ciagle w tym samym miejscu, wsparty o krzes�o, kt�rego por�czy uczepi� si� kurczowym chwytem palc�w, i chocia� ostry kant drzewa bolesnie wpi� mu si� w cia�o, ba� si� opusci� d�o�. Szum w g�owie parali�owa� w nim energi�. Brakowa�o mu powietrza, przymkna� wi�c oczy, stara� si� r�wno oddycha�. Powoli przychodzi� do siebie. By� pewny, �e od chwili, w kt�rej utraci� przytomnos�, up�yn�o bardzo wiele czasu. Ale gdy spojrza� na zegarek, przekona� si�, �e wszystko to nie trwa�o nawet ca�ej minuty. �Po prostu zawr�t g�owy� - wyt�umaczy� sobie. Otrzasna� si�, jakby wyszed� z zimnej kapieli. �No, dosy� tego!� - zdecydowa�. Zgasi� swiat�o i znalaz�szy si� na korytarzu zamkna� za soba drzwi na klucz. Drog� zna� dobrze, m�g� swobodnie porusza� si� po ciemku. Musia� zreszta przeby� tylko kilka krok�w, aby znalez� si� przy drzwiach wychodzacych na ogr�d. Klucz wisia� na scianie, mia� jednak przy sobie drugi zapasowy. Noc otoczy�a go ciemnoscia i ch�odem. Wiatr szarpa� mrokiem, k��by zesch�ych lisci jak rz�sisty deszcz szumia�y. Chcac unikna� spotkania z nocnym str�em, Seweryn zaraz z ganku skr�ci� w boczna alej�, aby okra�ywszy doko�a park dotrze� do ma�ej furtki przez nikogo obecnie nie u�ywanej, a wychodzacej na rozdro�e u ko�ca wsi. Podni�s� ko�nierz i ruszy� szybkim krokiem. Z poczatku aleja bieg�a wzd�u� brzeg�w Zelwianki. By�a to droga zawsze mroczna i wilgotna, wydana mimo g�stego i wysokiego zadrzewienia na najporywistsze wiatry od p�l i �ak. Teraz ciemnos� tu le�a�a nieprzenikniona, a d�ugi rzad klon�w, odartych z lisci i bitych sprzecznymi podmuchami, zdawa� si� coraz s�abiej broni� przed tym naporem. Chwilami, jak tama przerwana, za�amywa� si� i wtedy czarne potoki, spienione i gwa�towne, rozdziera�y noc od ziemi do nieba. Chcac jak najpr�dzej przeby� ten odcinek, Seweryn zacza� biec. Wiatr uderza� go w piersi, bi� po plecach, smaga� twarz. �Ju� niedaleko!� - doda� sobie odwagi. Rzeczywiscie alej� zamyka� wkr�tce nag�y spadek terenu poros�ego niskimi, g�sto poplatanymi krzakami: poczatek mokrade� wybiegajacych ju� poza obr�b parku. Trzeba by�o teraz skr�ci� na lewo, sz�o si� waska scie�ka, zle utrzymana, ginaca raz po raz wsr�d gaszcz�w. Ale za to bliskos� muru os�abia�a si�� wiatru. Doszed�szy do furtki, Seweryn musia� chwil� pora� si� z zardzewia�ym zamkiem. Rzadko otwierane drzwi nie�atwo dawa�y si� pokona�. Wreszcie po d�u�szych zabiegach �elazna, ci�ka p�yta ustapi�a. Szosa by�a pusta, chaty ju� ciemne. Cisza, nawet psy nie ujada�y. Mimo to Seweryn zdawa� sobie spraw�, �e czeka go teraz najtrudniejszy odcinek drogi. Gdyby go ktokolwiek zauwa�y�... Mia� jednak wewn�trzna pewnos�, �e tego uniknie. By� spokojny. Przyspieszy� tylko kroku, bowiem zaledwie kwadrans dzieli� go od dziesiatej. Gdy mina� zamkni�ty szynk Litowki, a potem nieczynny m�yn, poczu�, �e �adne teraz przeszkody nie moga mu ju� przeszkodzi�. Skr�cajac mi�dzy op�otki prowadzace do domu Nawrockiego, odbezpieczy� rewolwer. Wiatr przycich� na chwil�. Wilgotny zapach �ak uderzy� w nozdrza. Gdzies w pobli�u zaskowycza� pies, ale zaraz umilk�. Ju� z daleka Seweryn zobaczy�, �e w pokoju Nawrockiego pali si� swiat�o

andrzej

Andrzej Raduński dziennikarz Telewizji Gdańsk Mieszka w Gdańsku na Morenie Urodził się na Kociewiu w Mirotkach k Skórcza Ma lata Prawie połowę tego czasu przepracował jako reporter robiąc newsy dla regionalnej Panoramy i dla Telewizyjnej Agencji Informacyjnej w Warszawie Kontakt tel

Tagi: archpryw andrzej raduński rodzina wwwmorsyorg